starsze
Zakład Tekstylny "Femina" SA
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 5.74
Skomentuj zdjęcie
Red
Tak dokładnie bodajże ten komin w tle jest przy ul Krzemienieckiej 2 nie wiem co tam się mieściło z daty na budynku wynika, że jest on z początku XX wieku
2012-01-29 11:00:19 (14 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1
Które z tych ulic co są pod zdjęciem na nim widać? Ja na zdjęciu widzę jedną, i to do niej powinno być przypisanie. Drugiej nie widać więc po co jest w adresie pod zdjęciem?
2012-01-29 12:21:12 (14 lat temu)
WW
+2 głosów:2
do pawulon: Słusznie, usuwam Karolewską.
2012-01-30 18:47:59 (14 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
do WW: Nie wiem czy to jest dobry pomysł z wykreśleniem tej Karolewskiej. Przecież ulica po której jedzie autobus właśnie tak się nazywała.
2013-02-13 01:15:38 (13 lat temu)
pawulon
+1 głosów:1
do krzysztofbla: Autobus jedzie po Bandurskiego, nie po Karolewskiej.
2013-02-13 10:34:43 (13 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
do pawulon: Z całym szacunkiem. Zdjęcie wykonane w maju 1991. Wówczas nie było w Łodzi ulicy o nazwie al.Bandurskiego.
Nazwę tą nadano UCHWAŁĄ Nr LXXIII/673/94 RADY MIEJSKIEJ W ŁODZI z dnia 13 kwietnia 1994 roku
§1 ust. 27. Projektowanej alei biegnącej od alei Włókniarzy w kierunku zachodnim na przedłużeniu alei Adama Mickiewicza, nadać nazwę aleja Księdza Biskupa Władysława Bandurskiego
"Projektowanej", bo ulicę tą (a właściwie tylko jedna jezdnię) oddano dopiero w II połowie tegoż roku.
Na zdjęciu jest ulica Karolewska, a dokładniej tymczasowy jej przebieg związany z budową węzła komunikacyjnego, przy dworcu kaliskim.
2013-09-07 14:11:32 (12 lat temu)
WW
+1 głosów:1
do krzysztofbla: Przypisujemy do adresów wg stanu współczesnego.
2013-09-07 14:24:51 (12 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
do WW: :) Przypisując wg stanu współczesnego, to nie powinna pojawiać się również i nazwa ulicy Krzemienieckiej.
Na zdjęciu widzimy mniej więcej miejsce dawnego skrzyżowania ulic Karolewskiej i Krzemienieckiej. Obecnie jest to al. Bandurskiego, ale widoczne budynki do dziś mają adresy przypisane zarówno do Krzemienieckiej, jak i Karolewskiej.
Zatem skoro przypisujemy zdjęcie do ulicy Krzemienieckiej, to konsekwentnie powinniśmy przypisać je również do Karolewskiej (zwłaszcza, że tak się nazywała ulica po której jedzie autobus). W przeciwnym wypadku ani do jednej, ani do drugiej ulicy, zakładając że to jest al. Bandurskiego, mimo że w chwili robienia zdjęcia takiej ulicy nie było.
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: masło maslane
2013-09-09 09:10:04 (12 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
Osiedle nazywa się Karolew, nie Zdrowie.
2013-09-09 09:12:31 (12 lat temu)
do krzysztofbla: Jest Zdrowie, ktoś zapomniał "wajchę" przełożyć, i zmienić dzielnicę (SIM).
2013-09-09 09:29:43 (12 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
do WW:
Zatem co w tym przypadku?

Niemalże to samo miejsce, a jednak
Polska › woj. łódzkie › Łódź › Karolew › ul. Karolewska
Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: to samo miejsce kilkadziesiąt lat wcześniej
2013-09-15 16:15:46 (12 lat temu)
WW
+2 głosów:2
do krzysztofbla: Nie to samo, tylko kilkaset metrów bliżej centrum. Tam dziś jest nadal Karolewska.
2013-09-15 18:47:40 (12 lat temu)
krzysztofbla
+2 głosów:2
do WW: Bym polemizował. Rok 1928, czyli kolej i dworzec kaliski już jest (1901). Na zdjęciu nie widać torów, a zdjęcie zrobione w kierunku, gdzie dziś mamy ulice "Karolewską - widmo". Dokładnie ten sam stan rzeczy jak przy omawianym pierwotnie ujęciu.
2013-09-22 21:33:32 (12 lat temu)
WW
+3 głosów:3
do krzysztofbla: Przyjmuję argumentację, zatem tamto zdjęcie też trzeba odpisać od Karolewskiej. Jeżeli chodzi o adresy widocznych budynków, to Targeo podaje Krzemieniecką, ale jak masz pewniejsze źródło to podaj.
2013-09-22 21:48:40 (12 lat temu)
zeto
+2 głosów:2
do WW: Widoczne budynki fabryczne mają adres Krzemieniecka 2. Z tym, że już od ośmiu lat nie istnieje przypisany im pod fotką Zakład Tekstylny Femina SA. Mieści się tam - jak to bywa na terenach dawnych łódzkich fabryk - kilka różnych podmiotów. Tylko jeden z nich nawiązuje do ostatniej nazwy zakładów (pierwotnie L. Plihala, po wojnie Państw. Zakł. Przem. Dziew. nr 1, potem Zakł. Przem. Dziew. im. W. Głażewskiego, a od 1965 ZPD Femina - do 2005). Jest to Femina Kolor Sp. J. (barwienie i wykańczanie tkanin), ale nie wiadomo, czy to jego hala jest widoczna. Jedno jest natomiast pewne, że stojący po prawej stronie zdjęcia dawny biurowiec stanowi obecnie siedzibę Delegatury UMŁ Łódź -Polesie pod adresem Krzemieniecka 2B. Na drugim zdjęciu - z okresu budowy kanalizacji - jest widoczna wyłącznie ulica Karolewska (oczywiście w jej dawnym przebiegu). Dziś Karolewska składa się z dwu rozłącznych odcinków rozdzielonych węzłem Bandurskiego-Krzemieniecka. Zostawiłbym więc na tym zdjęciu jako adres właśnie Karolewską, a nie szukał na siłe przypisania do stanu dzisiejszego.
2013-09-23 19:38:35 (12 lat temu)
krzysztofbla
+1 głosów:1
do zeto: Zgadzam się. Przy obu zdjęciach powinna być ulica Karolewska, Krzemieniecka i Bandurskiego. Przypisywanie tylko do stanu obecnego jest bez sensu, co pokazuje ten przypadek.
2013-09-30 20:39:11 (12 lat temu)
esski
Na stronie od 2009 październik
16 lat 7 miesięcy 4 dni
Dodane: 28 grudnia 2010, godz. 20:05:12
Rozmiar: 769px x 1111px
32 pobrań
6456 odsłon
5.74 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia esski
Obiekty widoczne na zdjęciu
zakłady przemysłowe
Zakład Tekstylny "Femina" SA
więcej zdjęć (13)
Zbudowano: 1893
Dawniej: Fabryka Leo Plihala, Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego "Femina"
Leon Plihal urodził się w Łodzi w 1867 roku. Pochodził z rodziny czeskich osadników, którzy przybyli do naszego miasta z Kutnej Hory. To właśnie Leon zapoczątkował karierę przemysłową swojej rodziny w Łodzi. W stosunkowo młodym wieku, bo mając 26 lat, dał się poznać jako przedsiębiorczy inwestor i zaradny człowiek. Zaczął od zakupu kilku placów ziemi z myślą o rozpoczęciu własnej działalności gospodarczej. Już w 1893 roku przy ulicy zwanej Szosą (ob. Karolewska 38/40) założył farbiarnię, kotłownię i suszarnię. Na sąsiedniej działce (ob. Karolewska 44) postawił dom. Warto dodać, że w tym początkowym okresie działalności jego partnerem w interesach i wspólnikiem był Czech, Włodzimierz Matiatko. Spółka przetrwała cztery lata.

Jak podają źródła, w 1910 roku w fabryce Leona Plihala pracowało 52 robotników zatrudnionych przy farbowaniu przędzy wełnianej, wełny oraz bawełny. W następnym roku właściciel przeniósł swój zakład do nowych budynków mieszczących się przy dzisiejszej ul. Krzemienieckiej 2.
Działki pod ich zabudowę kupił w 1908 roku. Nieruchomości przy ulicy Karolewskiej Plihal sprzedał Stanisławowi Findeisenowi.

Dalszym etapem rozwojowym firmy Plihala była budowa przędzalni odpadkowej oraz założenie fabryki wyrobów trykotowych i dzianych. Produkcja w zakładach przynosiła zyski, przedsiębiorstwo cały czas rozwijało się, zwiększono także liczbę zatrudnionych. W zakładach zajmowano się głównie produkcją koszul, kalesonów i kufajek. Aż do 1939 roku w firmie farbowano, bielono i wykańczano wyroby własne, ale wykonywano też usługi zlecone.

Po zakończeniu I wojny światowej profil produkcji zmieniono i przestawiono się wyłącznie na wyrób trykotaży, a firmę nazwano "L. Plihal i S-ka Fabryka Wyrobów Trykotowych i Dzianych". Zatrudnienie wzrosło do 300 osób. Pod koniec lat 20. XX wieku w zakładach znajdowała się przędzalnia, farbiarnia, dziewiarnia, szwalnia, ale także bielarnia i wykończalnia. Oddziały te zapewniały cały cykl produkcyjny. Warto dodać, że Leon Plihal był członkiem Stowarzyszenia Fabrykantów i Kupców m. Łodzi.

W 1937 roku firmę przekształcono w spółkę akcyjną o nazwie "Przemysł Trykotowy i Dziany L. Plihal". W tym czasie nastąpił kolejny wzrost liczby zatrudnionych. Pracę znalazło tu ponad 500 osób. Produkcja obejmowała bieliznę trykotową damską i męską, odzież sportową, bieliznę dla niemowląt, wyroby dziane, kostiumy plażowe i kąpielowe. Asortyment obejmował również pończochy, rękawiczki, skarpetki, szaliki i pulowery. Firma posiadała sklepy w Łodzi (przy ul. Piotrkowskiej) i w Warszawie, a w wielu miastach w Polsce zakłady miały swoich przedstawicieli, m.in. w Gdańsku, Lwowie, Bydgoszczy, Przemyślu czy Katowicach. Cały czas poszerzano ofertę sprzedaży, dbano także o wysoką jakość wyrobów, czyli modnych w tym czasie trykotów.

W czasie II wojny światowej fabryka Leona Plihala nie zaprzestała produkcji. Po jej zakończeniu, jak większość łódzkich przedsiębiorstw została znacjonalizowana. Początkowo nosiła nazwę: Państwowe Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego nr 1. W 1952 roku zmieniona została na Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego im. W. Głażewskiego. Kolejne nazwy to Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego "Femina", a po przekształceniach własnościowych powstał tu Zakład Tekstylny "Femina" S.A.
Ikarus 280
więcej zdjęć (7)
Zbudowano: 1980
Zlikwidowano: 2015
Autobusy w Łodzi
więcej zdjęć (40)
ul. Krzemieniecka
więcej zdjęć (508)
Ulica Krzemieniecka ma długość 1,6 km. Rozpoczyna się przy ul. Karolewskiej, a kończy przy ul. Konstantynowskiej. Zaliczana jest do kategorii ulic zbiorczych o znaczeniu tranzytowym w skali miasta. Prowadzi ruch o znacznym natężeniu z centrum w kierunku zachodnich dzielnic takich jak Karolew, Retkinia, Złotno i Teofilów oraz w kierunku wylotowym na Konstantynów Łódzki, a na odcinku pomiędzy ul. Retkińską i ul. Konstantynowską dodatkowo ruch w relacji Retkinia – Teofilów.

Historycznie przebieg ul. Krzemienieckiej ściśle związany jest z przebiegiem południowo-zachodniej granicy starej Łodzi. W obecnych warunkach terenowych ten przebieg można opisać następująco: od wschodu granica biegła od obecnej ul. Objazdowej do miejsca, gdzie dawniej było skrzyżowanie ul. Karolewskiej z Krzemieniecką (rejon po zachodniej stronie kładki dla pieszych nad torami tramwajowymi), następnie południową (lewą) stroną obecnej ul. Krzemienieckiej, przy budynku Krzemieniecka 24 przechodziła na prawą stronę i prowadziła ukosem wzdłuż północnej granicy skweru usytuowanego naprzeciwko ul. Retkińskiej, i dalej biegła łukiem przez obecny teren ogrodu zoologicznego do przecięcia z ul. Konstantynowską w rejonie bramy gospodarczej zoo na wprost ul. Zdrowie (na terenie zoo przebieg ten można łatwo odczytać z przebiegu wewnętrznych alejek). W latach 40. XIX w. na częściowo zalesionych gruntach należących do wsi Rekinia położonych na południe od wyżej opisanej granicy powstała kolonia rolnicza Karolew. Wzdłuż granicy biegła polna droga dojazdowa do działek rolnych wytyczonych prostopadle do głównej drogi osady, czyli dzisiejszej ul. Wileńskiej.

W latach 90. XIX w. granicę Łodzi z Karolewem przecięła szosa Karolewska (dzisiejsza ul. Karolewska). Szosa ta dochodziła do obecnej ul. Wileńskiej, która była jej przedłużeniem w kierunku zachodnim. Poprowadzono też nową drogę , która zaczynała się przy ul. Konstantynowskiej i biegła na południowy wschód wzdłuż granicy miasta do miejsca, gdzie kończy się ogród zoologiczny (odcinek ten stał się później częścią ul. Krzemienieckiej w pierwotnym jej przebiegu), następnie odbijała na południe w kierunku Retkinii (była to późniejsza ul. Retkińska) łącząc się z szosą Karolewską (ul. Wileńska). W najdalej wysuniętej na zachód części Karolewa po południowej stronie początkowego odcinka tej drogi Izrael Poznański założył dużą cegielnię, która zajmowała teren należący obecnie do ogrodu zoologicznego i ogrodu botanicznego. W 1893 r. Leo Plihal rozpoczął budowę swojej fabryki przy szosie Karolewskiej tuż za granicą miasta. Od początku XX w. grunty karolewskie ulegały stopniowej parcelacji pod niską zabudowę mieszkalną (powstały wtedy uliczki nazwane później: Kowieńska, Sandomierska, Grodzieńska, Gwiazdowa). Wtedy też dawna droga polna biegnąca skrajem lasu miejskiego od szosy Karolewskiej do drogi Retkińskiej stała się drogą dojazdową do tych ulic. W 1906 r. teren Karolewa przyłączono do Łodzi.

W 1921 r. całej drodze na docinku od Karolewskiej do Konstantynowskiej nadano nazwę Krzemieniecka. Jednak w okresie międzywojennym i w pierwszym dziesięcioleciu po wojnie niewiele się tutaj zmieniło. Pomiędzy ul. Karolewską a Równości (Retkińską) ulicę wybrukowano. Nie pojawiła się tu jednak zwarta zabudowa. Na przełomie lat 20. I 30. pod nr 5 wybudowano szpital PCK. W latach 30. na obszarze lasu miejskiego rozciągającego się wzdłuż całej ulicy po jej północnej stronie rozpoczęto urządzanie parku im. Piłsudskiego, ale oprócz zorganizowania ogrodu zoologicznego oraz częściowo terenu tzw. wystawy periodycznej (po wschodniej stronie terenu szpitala, pod nr 3) nie zdołano do wybuchu wojny w pełni zagospodarować terenu sąsiadującego z ulicą.

W drugiej połowie lat 50. zlikwidowano cegielnię i część jej terenu przeznaczono na powiększonie ogrodu zoologicznego. Na pozostałej części stworzono zalążki przyszłego ogrodu botanicznego. W związku z tym zmienił się przebieg ul. Krzemienieckiej pomiędzy ul. Retkińską i Konstantynowską. Ten nowy odcinek pochłonął wytyczoną w 1936 r. po zachodniej stronie ul. Retkińskiej krótką uliczkę Wybickiego. W 1954 r. na terenie parku przyległym do ulicy na wschód od zoo utworzono projektowany jeszcze latach 30. rezerwat leśny „Polesie Konstantynowskie”. Na początku lat 60. na zachód od dawnej fabryki Plihala (Zakłady tekstylne „Femina”) urządzono ogródki działkowe i wzniesiono cztery bloki mieszkalne dla pracowników. W następnych latach po południowej stronie powstały bloki spółdzielni mieszkaniowej „Polesie”, najpierw czteropiętrowe, później dziesięciopiętrowe wieżowce. Pod koniec lat 60. Skorygowano przebieg ulicy pomiędzy ul. Gwiazdową i Retkińską, a odcinek od Karolewskiej do Retkińskiej uzyskał nawierzchnie asfaltową. Kilka lat później w związku z budową osiedla na Retkinii i koniecznością dostarczania elementów wielkopłytowych z fabryki domów na Teofilowie na dalszym odcinku ulicy nawierzchnię szlakową zastąpiła nawierzchnię asfaltowa. Wkrótce zaczęły kursować tędy autobusy miejskie linii nr 76 z Teofilowa przez Dworzec Kaliski na pl. Barlickiego. W planach perspektywicznych rozwoju przestrzennego miasta z początku lat 70. przewidywano przedłużenie al. Mickiewicza w ciąg ul. Krzemienieckiej i Retkińskiej, dlatego narożnik wschodni na styku tych ulic do lat 90. pozostawał niezabudowany.

W połowie lat 80. przystąpiono do przebudowy układu ulicznego w rejonie dworca Łódź Kaliska zakończonej w 1994 r. oddaniem do użytku al. Bandurskiego. W wyniku tych zmian początkowy odcinek ul. Krzemienieckiej w rejonie ul Karolewskiej uległ częściowej likwidacji i odcięciu od pozostałej części przez nowopowstałą arterię. W 2012 r. jezdnię tego fragmentu ulicy zaadaptowano na parking. W 1998 r. po przebudowie skrzyżowania ul. Krakowskiej z ul. Konstantynowską zmienił się przebieg końcowego odcinka ulicy Krzemienieckiej. W 2009 r. zmodernizowano ulicę pomiędzy al. Bandurskiego i ul. Retkińską i wzdłuż całej Krzemienieckiej wybudowano drogę dla rowerów.