Decyzję o budowie Szkoły Przemysłowej Rada Miasta Krakowa podjęła w 1894, a w 1896 Ministerstwo Wyznań i Oświaty w Wiedniu zleciło wykonanie projektu profesorowi Sławomirowi Odrzywolskiemu. Zaplanowano wówczas budowę trzech budynków z przeznaczeniem na nową siedzibę szkoły:
- budynek główny (2576 m2)
- budynek wydziału chemii (811 m2)
- budynek warsztatowy (810 m2).
Profesor Odrzywolski wybrał się nawet w tym celu w podróż naukową żeby poznać nowe rozwiązania architektoniczne istniejących w Europie szkół przemysłowych. W 1907 rozpoczęto budowę. W 1912, powstał monumentalny gmach, który jest przykładem zmodernizowanego historyzmu i postsecesyjnej dekoracji, w której odnaleźć można motywy zaczerpnięte ze sztuki ludowej.
W 1912 Państwowa Szkoła Przemysłowa wprowadziła się do nowej siedziby, ale już dwa lata została zmuszona, aby ją opuścić. Budynki przerobiono na szpital wojskowy, w związku z wybuchem I wojna światowej.
Kolejno funkcjonowały w tym miejscu następujące:
1914-1920 r. Szpital Wojskowy.
1920-1939 r. Państwowa Szkoła Przemysłowa.
1939-1945 r. Całodobowa szkoła więzienna.
1945-1946 r. Szpital Armii Czerwonej.
1946-1951 r. Siedziba Państwowej Szkoły Przemysłowej.
1951-1957 r. Siedziba Zasadniczej Szkoły Zawodowej Nr 1.
1957 r. Powrót Technikum Mechanicznego do historycznej siedziby.
1970 r. Siedziba Zespołu Szkół Mechanicznych Nr 1 im. Szczepana Humberta.