Powstała w postaci obecnej po zburzeniu Bramy Berlińskiej i otrzymała w roku 1908 nazwę "Przy Bramie Berlińskiej" (Am Berliner Tor). Dawniej liczyła się częściowo do ulicy "Przed Bramą Berlińską". Od 15.11.1919r. zwie się "ul.Wjazdową". Tak nazwana, ponieważ stanowi ze strony dworca kolejowego trakt wjazdowy. (Osada przy kościele Św.Marcina powstała rychlej niż miasto autonomiczne (była już około roku 1240), stanowiła własną jednostkę organizacyjną i była własnością Proboszcza Św.Marcińskiego. Wcielona do miasta w 1797. Część ulicy zawsze należała do miasta. Droga idącą od starej bramy Wrocławskiej przy kościele prowadziła do Frankfurtu nad Odrą. Ulica ta w nazwie swej zachowała miano dawnej osady. Nazwa polska aprobowana urzędowo 16.06.1919r.

Opis Z.Zaleskiego

Na bramie wrocławskiej stał w średniowieczu krzyż cudowny, który wedle legendy w roku 1522 wybawił niewinnie skazanego tuż przed egzekucją od śmierci. Krzyż ten w roku 1652 przeniesiono do Katedry. Przed starą bramą wrocławską stał szpital dla trędowatych z kaplicą św.Krzyża i kilka domów. Teren ten określano ogólnie "przed bramą wrocławską". W wieku XIX wybudowano kościół kalwiński św.Piotra (1838r.) i plac powstały otrzymał nazwę niemiecką, pierwotnie "Petrikirchplatz", później "Petriplatz" - plac Piotra. W czasach polskich sięgnięto do starej tradycji. Od 29.08.1919r. zwie się "pl. Św.Krzyskim".
W czasie ostatniej wojny zburzeniu uległa duża ilość kamienic, co spowodowało zmianę charakteru placu na otwarty