Park założony w latach 60. XX w. na obszarze leżącym tuż za przedwojenną granicą warszawskiego Rakowca, w południowej części świeżo wówczas włączonych do Warszawy Szczęśliwic. Obszar ten ze względu na wydobycie gliny dla cegielni braci Oppenheimów nie został zabudowany umocnieniami Twierdzy Warszawa, leżąc między fortami Szczęśliwice a Rakowiec, których sąsiedztwo z kolei wykluczało zabudowę mieszkalną. Otwarte, niezagospodarowane tereny bywały miejscem stacjonowania taborów cygańskich. Niedługo po wojnie było to również miejsce zwozu śmieci, zwłaszcza gruzu. Ostatecznie tereny po wyrobiskach gliny i usypiska poddano rekultywacji. Na kopcu utworzono stok narciarski, a z glinianek zbiorniki rekreacyjno-wędkarskie. Większość obszaru zadrzewiono. Zorganizowano różnorodne obiekty rekreacyjne, sportowe czy place zabaw. Na terenie parku funkcjonuje też kilka lokali gastronomicznych. Pod koniec lat 90. XX w. rozbudowano infrastrukturę narciarską, jak również wyłączono ok. 0,5 ha powierzchni, przeznaczając ją pod budowę kościoła pw. św. Grzegorza Wielkiego[3]. Obecnie park ma charakter sportowo-wypoczynkowy. Organizowane są w nim różnego rodzaju festyny itp. imprezy.
Od północy ograniczony jest ulicą Drawską z rondem Bohdana Pniewskiego na skrzyżowaniu z ul. Szczęśliwicką, za którą leżą osiedla mieszkaniowych Szczęśliwic. Na wschodzie sąsiaduje z pętlą autobusową Szczęśliwice i zabudowaniami ulic Dickensa, Urbanistów i Korotyńskiego. Od południa ograniczony jest ul. Włodarzewską, przy czym w południowo-wschodniej części sąsiaduje bezpośrednio z zabudową ulic Bielskiej, Usypiskowej (o nazwie związanej z przeznaczeniem tego obszaru tuż po wojnie), Lirowej i Nowosolipsowskiej, a w południowo-zachodniej części obszarem zabudowań parafii św. Grzegorza Wielkiego. Od zachodu ograniczony jest ul. Przy Parku i przedłużeniem ul. Drawskiej. Od północnego zachodu styka się z obszarem Fortu Szczęśliwice, obecnie w większości zajętym przez ogródki działkowe. Bezpośredni dojazd komunikacją miejską możliwy jest do pętli Szczęśliwice znajdującej się przy jego północno-wschodnim rogu lub jednokierunkową linią 208 kursującą ul. Włodarzewską.
Antropogeniczne pochodzenie podłoża sprawia, że pokrywające go gleby (podobnie jak niektórych innych obszarów warszawskiej zieleni miejskiej) są uznane za silnie zdegradowane[4]. Z tego względu wśród roślin znaczny udział mają gatunki pionierskie, np. topole. Wśród nasadzeń i spontanicznie wyrosłych drzew występują różne gatunki i kultywary lip (Tilia sp.), topoli (Populus sp.), klonów (Acer sp.), jarząbów (Sorbus sp.), kasztanowców (Aesculus sp.), jesionów (Fraxinus sep.), dereni (Cornus sp.), krzewuszek (Weigela sp.), berberysów (Berberis sp.), tawuł (Spirea sp.), migdałka (Prunus triloba).
Wśród zwierząt występujących na terenie Parku Szczęśliwickiego znajdują się następujące gatunki ptaków: łabędź niemy (Cygnus olor), czernica (Aythya fuligula), łyska (Fulica atra), rokitniczka (Acrocephalus schoenbaenus), trzciniak (Acrocephalus arundinaceus), modraszka (Parus caeruleus), bogatka (Parus major) i in., np. krukowate.
Wikipedia