Ośrodek zlokalizowany pod lasem w kierunku wsi Wola Łaskarzewska i rzeki Promnik tworzył, z interesującą aleją sosnową i przyległymi obiektami, ładny kompleks wypoczynkowy. Zajmował powierzchnię około 7 hektarów. Jedna w willi od nazwiska głównego fundatora K. Świtalskiego otrzymała nazwę "Świt". Obok "Świtu" usytuowano 'Teodorówkę" (zniszczona w czasie wojny) - obszerniejsza od poprzedniczki i murowana wyznaczała kierunek w stronę rzeki Promnik, gdzie nieduża tama stwarzała możliwość kąpieli. Przy tamie znajdowały się szatnie i umywalnie (w chwili obecnej nie istniejące). Po kąpieli zdążano na kort tenisowy obok "Hermanówki" i "Lublinianki" -urodziwych willowych bliźniaczek.

Willa „Świt”,wybudowana została pod koniec lat 20. XX wieku jako największy obiekt Ośrodka Wypoczynkowego Pracowników Skarbowych w Łaskarzewie, dzięki inicjatywie Kazimierza Świtalskiego (1886-1962, legionisty, ministra, premiera, marszałka Sejmu, jednego z najbliższych współpracowników Marszałka Józefa Piłsudskiego). Szczęśliwie przetrwała obronę i spalenie Łaskarzewa, okupację, lata komunizmu. Przed wojną skupiało się w niej życie kulturalne Łaskarzewa, a i później ośrodek także tętnił życiem. Budynek był nieużywany od dwudziestu lat i stopniowo popadał w ruinę, niemniej dla mieszkańców Łaskarzewa miał znaczenie symboliczne.
Budynek spłonął doszczętnie w nocy z 6/7 lipca 2014r.