Forum Skyscrapercity, zdjęcie 1300px:
Duże zdjęcie - link bezpośredni:
Blog: Miniatura podlinkowana do dużego zdjęcia na fotopolsce:
Duże zdjęcie: link do zdjęcia:
Miniatura: link do miniatury:
13 września 2020 , Ulica Ciasna - widok w kierunku wschodnim - fragment od ul. Mostowej do ul. Podmurnej.
Jedna z najstarszych ulic w Toruniu wiodąca jeszcze przed lokacją miasta ze słowiańskiej osady do grodu a następnie do furty prowadzącej do zamku krzyżackiego.
Ulica Ciasna - Jedna z najstarszych ulic w Toruniu wiodąca jeszcze przed lokacją miasta ze słowiańskiej osady do grodu a następnie do furty prowadzącej do zamku. W średniowieczu zwano ją ulicą Ciasną lub Małą, w XIX wieku także Różaną, a za rządów pruskich Jezuicką. Bliskość ważnego szlaku handlowego jakim była brama i ulica Mostowa sprawiła, iż budowano na niej obszerne spichlerze i magazyny. Swoje warsztaty wznosili tu też rzemieślnicy między innymi mincerze, złotnicy i kowale.
ULICA CIASNA
Uchodzi za najstarszą ulicę, wiodącą jeszcze przed lokacją krzyżacką ze słowiańskiej osady do grodu, a następnie do furty (przy ul. Podmurnej) prowadzącej na teren zamku. W średniowieczu zwano ją ulicą Ciasną i Małą, a w XIX w. również Różaną, natomiast od 1891 r. aż do końca rządów pruskich ul. Jezuicką. Bliskość bramy i ulicy Mostowej, przez które wiódł ważny szlak handlowy, sprawiła, iż bogaci kupcy chętnie wznosili tu obszerne spichlerze i magazyny. Wśród rzemieślników wymienia się w XIV i XV w. mincerzy, złotników i kowali, zapewne z racji funkcjonującej przy ul. Mostowej, mennicy. Na ogół stojące tutaj spichlerze początkami swymi sięgały średniowiecza, ale w czasach nowożytnych zostały zmodernizowane i częściowo zamienione na domy mieszkalne. Na ulicy dominują niewątpliwie trzy spichlerze trójkondygnacyjne (nr 4-8), ozdobione rzeźbionymi godłami nad wejściami. Pierwotnie gotyckie (nr 4 z renesansowym szczytem) uległy gruntownej przebudowie w XVII i XVIII w. Obecnie mieści się w nich Dział Archeologiczny Muzeum Okręgowego ze zbiorami ilustrującymi pradzieje ziemi chełmińskiej na de sąsiednich regionów, od końca starszej epoki kamienia (około 10 tys. lat p.n.e.) aż do XV w. włącznie. Wejście do pomieszczeń muzealnych prowadzi przez Dom Eskenów, z którym spichlerze zostały wewnętrznie połączone.