Wzniesiony ok. 1610 r. W 1647 r. od strony pn. z fundacji właściciela wsi Mikołaja Wyskoty Zakrzewskiego dobudowano murowaną kaplicę p.w. Pocieszenia NMP i zakrystię. W 1728 r. staraniem Doroty z Zakrzewskich Wilkońskiej i jej syna Franciszka istniejący kościół obudowano nową konstrukcją szkieletową i dostawiono wieżę. W 1852 r. wykonano nowy hełm wieży. Podczas gruntownego remontu w latach 1966-67 usunięto konstrukcję szkieletową, wzmocniono ściany żelaznymi dźwigarami i dobudowano przedsionek przy wieży. W 1996 r. odkryto i przeprowadzono renowację krypty pod kaplicą.
Konstrukcji zrębowej, oszalowany; kaplica i zakrystia murowane, otynkowane. Orientowany. Jednonawowy z węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Do nawy od zachodu przylega wieża mieszcząca w przyziemiu kruchtę, a od północy kaplica i zakrystia. Dachy kryte dachówkami. Na wieży hełm ostrosłupowy. W nawie i prezbiterium pozorne sklepienie kolebkowe, w kaplicy i zakrystii sklepienie krzyżowe. Polichromia barokowa wykonana ok. 1730 r. Wśród ornamentów, w polach arkadowych przedstawienia figuralne: na sklepieniu trzy sceny z życia św. Klemensa, na ścianie południowej sceny z życia Najświętszej Panny Marii, na ścianie zachodniej św. Stanisław z Piotrowinem przed królem, a na parapecie chóru muzycznego czterej ewangeliści.
Regencyjny ołtarz główny z ok. 1730 r., z rzeźbami śś. Stanisława i Wojciecha w zwieńczeniu oraz obrazem św. Klemensa w polu środkowym. Ołtarz w kaplicy późnobarokowy z 2 poł. XVIII w., z obrazem Matki Boskiej Pocieszenia w rokokowej sukience srebrnej. Ambona barokowa z 1 poł. XVIII w. Chrzcielnica z 2 poł. XVIII w. ze sceną Chrztu Chrystusa na pokrywie. Na profilowanej i polichromowanej belce tęczowej barokowo-ludowa grupa Pasji oraz data „1728”.