Kamienica zbudowana w drugiej połowie XIX w przy zbiegu ulic Szkolnej i Nowej (dziś Paderewskiego). Początkowo fasada była w stylu eklektycznym, z licznymi zdobieniami. Na rogu, na wysokości drugiego piętra rozpoczynał się wykusz zwieńczony na dachu okazałą kopułą. Jednak w 1936 r. ówczesny właściciel postanowił kamienicę unowocześnić i usunął wszelkie ozdobniki. Na strychu stworzono dodatkowe piętro, gdzie zamontowano szereg okien mansardowych. Tutaj Stefan Schaefer - poznański kupiec - miał przed wojną największy w Poznaniu dom mody: sklep „The Gentleman” .
W latach powojennych działała tu „Moda Polska”, później sklep odzieżowy „5-10-15”. Potem właściciel zaczął przebudowę kamienicy, ale bez pozwoleń. Prace na wniosek inspektora nadzoru budowlanego wstrzymano i budynek niszczał przez następne lata.
W 2008 r. budynek kupiła spółka Polka Poland. Inspektor nadzoru budowlanego nakazał właścicielom wykonanie kilkunastu poważnych napraw. Z jego ekspertyzy wynikało, że trzeba usztywnić budynek, bo jego część może się zawalić. Okazało się jednak, że urzędnicy nie potrafili nawiązać skutecznie kontaktu z właścicielami. Pojawił się nawet pomysł, aby wojewódzki konserwator zabytków wystąpił do prezydenta Poznania o wywłaszczenie budynku.
W 2013 r. w budynku miało miejsce oficjalne otwarcie nowego skłotu „Od:zysk”. Jak twierdzą skłotersi chcą „by w tym miejscu znalazły swoją przestrzeń różne bezdomne oraz rodzące się inicjatywy. Jest tu miejsce, w którym będziemy organizować spotkania, warsztaty, dyskusje, pokazy filmów, koncerty, wystawy, teatr i prowadzić wiele innych form działalności”.
Inspektor nadzoru budowlanego odwiedził anarchistów i ostrzegł o zagrożeniach związanych ze stanem budynku. Do budynku przytwierdzono tablicę „Budynek w złym stanie. Zagraża bezpieczeństwu ludzi”.


W 2015 r., anarchiści opuścili budynek.

Stary Rynek – kwadratowy plac w Poznaniu wytyczony około 1253 roku. Długość boku wynosi około 141 m. Z każdego z boków wychodzą trzy ulice, z czego dwie skrajne z narożników. Każdą z pierzei podzielono pierwotnie na 16 równych działek. W centralnej części rynku umieszczono ratusz, wagę, sukiennice, kramy, ławy chlebowe, jatki a później także arsenał i odwach. Jest trzecim rynkiem co do wielkości w Polsce i jednym z największych w Europie. Uznawany za jeden z najpiękniejszych w kraju.
Rynek przez wiele lat stanowił centrum komunikacyjne miasta, a do 1945 tu mieściła się siedziba władz miasta. Funkcję handlową pełni od swego powstania do dziś.

w 1793 roku władze pruskie rozpoczęły wielką akcję burzenia średniowiecznych murów miejskich i budowy nowego , reprezentacyjnego Poznania na zachód od Starego Rynku .
Autorem planu urbanistycznego był David Gilly.
Już rok później wytyczono ul. Wilhelmowską z przylegającym do niej wielkim placem o tej samej nazwie ( dzisiaj pl. Wolności) .
Z miastem łączyły ją ulice Fryderykowska( 23 Lutego) i Podgórna .Prawdopodobnie już wtedy planowano przebicie ulicy prowadzącej wprost do Rynku , ale planu tego nie zrealizowano.
W latach 20 i 30 XIX wieku utworzenia takiego łącznika domagał się bez powodzenia Edward Raczyński . Dopiero w 1838 roku Prusacy zdecydowali o powstaniu ulicy zwanej Nową . Połączyła Rynek z pl. Wilhelmowskim i stała się jedną z najbardziej ruchliwych ulic w mieście.
Wkrótce stanął przy niej Bazar - hotel z ciągiem sklepów , które podniosły prestiż tego miejsca .
Danuta Bartkowiak