Koloruj
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Miodowa › Pałac Szaniawskich |
1944 , Sanitariuszka.
Autorem zdjęcia jest Jerzy Chojnacki, który fotografował Powstanie własną lustrzanką na materiale otrzymanym w sztabie dowódcy rejonu oraz zgromadzonym samodzielnie, przed Godziną "W”. Wybór tematów narzucony został przez zwierzchników i prawdopodobnie z tego powodu jego zdjęcia stanowią najdokładniejszą znaną fotograficzną dokumentację staromiejskich barykad, przekopów i umocnień. Pomimo wykonania wielu zdjęć, zachowały się jedynie te fotografie, które przed ewakuacją ze Starego Miasta zakopał w podwórzu domu przy ulicy Freta 40, co stanowiło 15 filmów z 50 naświetlonych, w formacie 6x9 cm.
Ze zbiorów Muzeum Powstania Warszawskiego.
† ML
 O ile mi wiadomo jest to ul. Miodowa w okolicy Kapitulnej. 2020-10-19 10:34:53 (5 lat temu)
mirekjot
+1 głosów:1 Mam podobne ujęcie J. Chojnackiego z wagonem typy D 306, opisane jako Miodowa przy Kapucyńskiej. 2020-10-19 11:06:58 (5 lat temu)
yani
+1 głosów:1 W tle Miodowa 8. 2020-10-19 11:57:22 (5 lat temu)
4elza
+1 głosów:1 Dziękuję. 2020-10-19 18:11:34 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 4 miesiące 18 dni |
 |
pałace
|
Pałac Szaniawskich – pałac znajdujący się w Warszawie przy ulicy Miodowej 8.
Na początku XVIII wieku na tej posesji pod numerem hipotecznym 481, należącej do podkomorzego liwskiego - Szaniawskiego, wybudowano pałac. W 1743 jego właścicielem na drodze spadku został Józefat Szaniawski. Od 1770 budynek należał do Konstantego Felicjana Szaniawskiego. Przebudowany w 1782 roku według projektu Stanisława Zawadzkiego[1]. Później pałac należał do rodziny Ostrowskich. Rodzina ta zleciła w 1812 architektowi Fryderykowi Albertowi Lesselowi przebudowę pałacu w stylu klasycystycznym.
W wieku XIX kilkakrotnie zmieniali się właściciele budynku. Wtedy też stał się kamienicą czynszową. Od 1844 właścicielem był Julian Kuzniecow, później rodzina Drac, a następnie Weinsteinów. W latach 1832-1897 w pałacu miała swoją siedzibę księgarnia i skład nut Gustawa Sennewalda.
Podczas II wojny światowej pałac został zniszczony. Odbudowano go w 1950 według projektu Borysa Zinserlinga w stylu klasycystycznym.
Początki ulicy Miodowej, jako drogi łączącej dwa ważne szlaki - ulicę Senatorską i ulicę Długą sięgają XV wieku. Ukształtowała się ostatecznie w XVII wieku jako ulica pałaców arystokracji. W czasach Stanisława Augusta było ich 13, z czego do dzisiaj istnieje 7. Pierwotnie nosiła nazwę Poprzecznej, nazywana była także Miodowniczą i Kapucyńską, a w czasach Księstwa Warszawskiego - ulicą Napoleona.
Pierwotnie Miodowa nie łączyła się z Krakowskim Przedmieściem. Połączenie tych dwóch ulic nastąpiło dopiero w roku 1887, kiedy rozebrano tzw. "Pałac pod Gwiazdą".
Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków - nr rej. 297.
Ciekawostki
W miejscu, w którym spod ulicy Miodowej wychodzi wylot tunelu Trasy W-Z znajdował się pałac Teppera, gdzie podczas wydanego przez Talleyranda na cześć Napoleona balu cesarz poznał Marię Walewską.
Na rogu Miodowej i Kapitulnej w listopadzie 1771 roku miało miejsce porwanie króla Stanisława Augusta przez konfederatów barskich.
Źródło: