Obiekt wzniesiony w I połowie XIX wieku. Został przebudowany na przełomie kolejnego stulecia, jako własność Stryjków. Obecnie stanowi mienie komunalne. Użytkowany jako baza mieszkaniowa oraz handlowo-usługowa. Kamienica usytuowana w zwartej zabudowie płd. Pierzei ulicy. Tyły zajmuje oficyna, oparta o ul. Żeromskiego. Pomiędzy budowlami wewnętrzne podwórze, dostępne poprzez przelotową sień w kamienicy frontowej. Kamienica murowana, obustronnie otynkowana. Dach dwuspadowy z facjatkami, pokryty blachą. Więźba drewniana krokwiowo-płatwiowa. Otwory prostokątne. Odcinkowy łuk arkady podtrzymującej strop w sieni; piwnica sklepiona. Klatka schodowa w układzie lustrzanym z zejściem do piwnic, schody wachlarzowe. Okna dwuskrzydłowe, czterokwaterowe z dwukwaterowymi nadślemionami. Na wysokości parteru fasady nowa witryna. Drzwi płycinowe, deskowe i współczesne (do sklepu). Nawierzchnia podwórza z klinkieru. Sień wyłożona płytkami chodnikowymi. Rzut prostokątny, dwutraktowy i dwudzielny z sienią przelotową z boku. Klatka schodowa i zejście do piwnic usytuowane obok siebie w centrum budynku, dostępne z sieni. Bryła dwukondygnacyjna, pod dachem dwuspadowym z okapem nad elewacją tylną i niesymetrycznymi facjatkami od frontu. Podpiwniczenie w obrębie traktu tylnego. Elewacje dwukondygnacyjne. Fasada pierwotnie trójosiowa, obecnie parter czteroosiowy, przez podział sieni i wprowadzenie dodatkowych drzwi. Na płaskim gładkim cokole, zwieńczona zredukowanym, lecz plastycznym belkowaniem. Kondygnacje rozdzielonym pasem gzymsu. Parter boniowany nad otworami o układzie klińcowi. Okna piętra w profilowanych obramieniach z podokiennikami na uproszczonych wspornikach. Elewacja tylna dwuosiowa, bez detalu. Zachowany pierwotny otwór bramy przekryty spłaszczonym łukiem. Za