starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 5.9
 | Polska › woj. dolnośląskie › Wrocław › Stare Miasto › ul. Skargi Piotra, ks. › Wzgórze Partyzantów - Bastion Sakwowy › Pomnik Kolonialny |
Lata 1931-1932 , Zbliżenie 2 metrowego lwa z napisem.
Skomentuj zdjęcie
† Festung
+1 głosów:1  Ta inskrypcja jest dla mnie niejasna, prawdopodobnie takim eufemizmem Niemcy nazywali kolonie, które utracili w wyniku postanowień traktatu wersalskiego. 2011-01-03 19:28:22 (15 lat temu)
do † Festung: E, jakiż to eufemizm - niemiecka ziemia w obcych rękach - sprawa wyłożona \"kawa na ławę\". Ładny był ten lew, nie można było po prostu skuć napisu a reszty zostawić... 2011-01-03 20:20:59 (15 lat temu)
|
|
Na stronie od 2004 sierpień
21 lat 8 miesięcy 23 dni |
4 pobrania 1751 odsłon 5.9 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia bonczek_hydroforgroup
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
pomniki
|
Pomnik Kolonialny
więcej zdjęć (24)
Architekt: Maximilian Schmergalski
Zbudowano: 1932
Zlikwidowano: 1945
Dawniej: Kolonial Denkmal
Wzgórze Partyzantów - Bastion Sakwowy
więcej zdjęć (174)
Zbudowano: 1866-1867
Dawniej: Liebichs Höhe, Taschenbastion
Arch: Carl Schmidt
ul. Skargi Piotra, ks.
więcej zdjęć (1744)
Dawniej: Taschen Strasse
Ulica Piotra Skargi (niem. Taschenstraße, tj. ulica Sakwowa, wcześniej w 1380 Taschin-Bergische Gasse – zaułek Górki Sakwowej, oraz w 1397 Taschengasse – zaułek Sakwowy) – we Wrocławiu jedna z ulic przebiegających południkowo (z północy na południe), łącząca ulicę Oławską (od placu Dominikańskiego) z Podwalem. Przecina Fosę Miejską (mostem Piotra Skargi) przy wzgórzu z dawnym Bastionem Sakwowym (Taschenbastion, po rozbiórce murów miejskich Liebichs Höhe, obecnie Wzgórze Partyzantów); przedłużeniem tej ulicy w kierunku południowym jest ulica Kołłątaja, prowadząca do ulicy Piłsudskiego przy Dworcu Głównym. Od 1945 roku patronem ulicy jest jezuita na dworze króla Zygmunta III Wazy, Piotr Skarga.
W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac).
Źródło:
W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac).
Źródło: