Dwór w Izdebniku wybudowany został w 2. połowie wieku XIX przez księcia Maurycego Montlearta, potomka księżnej Franciszki Kurlandzkiej, która w roku 1777 zakupiła rozległe dobra na tym terenie (m. in. Lanckoronę). W r. 1891 posiadłość izdebnicką wraz z innymi majątkami po Montleartach zakupił arcyksiażę Rainer Habsburg z Żywca. Pod koniec w. XIX administrator majątku Ludwik Seeling założył we dworze słynną na całą Galicję wytwórnię jarzębiaków oraz hodowlę krów i wytwórnię masła i sera.
Habsburgowie w r. 1919, w obawie przed konfiskatą majątku (obywatele innego państwa) i pod naciskiem polskiego rządu, sprzedali posiadłość. Wykupił ją Lwowski Bank Ziemski Kredytowy, a następnie odsprzedał w r. 1922 Zygmuntowi Lewakowskiemu, bogatemu przemysłowcowi ze Lwowa. W r. 1930 Zygmunt Lewakowski przekazuje majątek w Izdebniku swemu synowi Jakubowi. Był on ostatnim właścicielem dworu do r. 1945. Po parcelacji majątku, zabudowania dworskie przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne.
Dwór jest położony we wschodniej części Izdebnika. Budynek murowany z cegły, tynkowany. Wybudowany na rzucie wydłużonego prostokąta, z gankiem od frontu przesuniętym w stosunku do osi. Układ wnętrz dwutraktowy. Dwór dwukondygnacyjny, o elewacjach dłuższych 8-osiowych, część główna fasady (z gankiem i balkonem nad nim) podkreślona szerokimi pasami z neorustyką i zwieńczona naczółkiem. Budowla nakryta dachem czterospadowym.
Obecnie we dworze mieści się Ośrodek Pomocy Społecznej -