Pomysł wybudowania w omawianym miejscu mostu powstał na pewno już w 1830 roku - jako fragment szerszego planu budowy gmachu Rejencji - jednak dokładna data budowy obiektu nie jest znana. Na podstawie map miasta można jednak stwierdzić, że na pewno stało się to w okresie lat 1863-1875. Najprawdopodobniej most miał skrócić drogę z miasta do rozwijającej się południowej części Pasieki, czyli m.in. popularnych restauracji „Zum Eiskeller” oraz „Villa Nova”, a także ogrodów: zamkowego oraz ludowego i browaru.

W roku 1888 opisywany jest jako drewniany most przeznaczony do ruchu pieszego, wsparty na jednym kamiennym filarze posadowionym w nurcie Młynówki. Odległość filaru od jednego brzegu tej odnogi Odry wynosiła 18,1 metra, od drugiego 17,7. Żegluga była dopuszczona jedynie przez ów drugi, mniejszy, prześwit. W roku 1893 magistrat, w wydatkach z kasy miejskiej na budowy i remonty, zapisał: „Składka ubezpieczeniowa dla Mostu Słoniowego: 12 marek”.

W 1902 roku stan mostu był tak zły, że groził on zawaleniem. Końcem listopada owego roku wyłączono go z użytku i w pierwszych dniach grudnia rozpoczęto rozbiórkę jego drewnianej części. Kamienne przyczółki oraz filar posłużyły przy budowie nowego mostu, który przez pewien czas nosił nazwę swojego poprzednika.

Zagadką jest geneza nazwy „Most Słoniowy”. Pan Piotr Badura sugeruje, że może mieć ona związek z łukowym zagięciem jednej strony przeprawy w kierunku ziemi - miałoby to zastosowanie w przypadku spinania mostem terenów o różnej wzajemnej wysokości. Dostępne zdjęcia przeprawy nie potwierdzają jednak tego, choć taka mogła być konstrukcja na samym początku jej istnienia. Na dostępnych zdjęciach mostu z początku XX wieku widać natomiast wybudowany już budynek „Grabówki”.

oprac. Adam Krzyształowicz