Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Praga Południe › ul. Targowa |
1939 , Targowa, na drugim planie wylot ul. Brukowej.
Skomentuj zdjęcie
Jacy
+1 głosów:1  "Dwaj wózkarze na ul. Targowej, którzy wbrew instrukcjom w związku z alarmem gazowym schowali się pod wózkiem. W tle wylot ul. Brukowej (ob. Okrzei). 1939.03" 2020-11-15 09:02:41 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 7 dni |
Dodane: 15 listopada 2020, godz. 7:43:33
Rozmiar: 3500px x 2446px
11 pobrań 1723 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Targowa
więcej zdjęć (1072)
W końcu XVIII przy Targowej istniało już 71 drewnianych domów oraz 1 dom murowany. Należała wtedy do najludniejszych ulic Warszawy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej, po wkroczeniu do Pragi wojska rosyjskie spaliły część zabudowań.. W 1808 wyburzono kolejne domy, głównie po zachodniej stronie ulicy. Dalszy rozwój ulicy skutecznie wstrzymał rozkaz Napoleona, który zakazał budowania murowanych domów na przedpolu przyczółka praskiego. Zburzono też wówczas ratusz praski oraz ratusz skaryszewski. W czasach Królestwa Polskiego jedynie część ul. Wołowej uwzględniono w planach odbudowy. Powstało 7 domów murowanych i ok. 50 drewnianych.
Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.
W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.
Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).
Wikipedia
Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.
W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.
Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).
Wikipedia
ul. Okrzei Stefana
więcej zdjęć (281)
Dawniej: Brukowana, Brukowa
Ulica Stefana Okrzei na Starej Pradze w dzielnicy Praga Północ w Warszawie biegnie od ulicy Targowej do Wybrzeża Szczecińskiego.
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".
Dawna droga rolna biegnąca od Wisły i przechodząca w trakt ul. Ząbkowskiej. W XVI wieku, kiedy grunty należące do osady Targowe Wielkie podzielono pomiędzy Pragę i Kamion, ulica wraz ze swoim przedłużeniem - ul. Ząbkowską - stała się ich granicą.
Przed 1775 r. zyskała na znaczeniu, ponieważ prowadziła na most Ponińskiego i późniejsze mosty łyżwowe. Dzięki temu ulica szybko zyskała murowaną zabudowę, a także jako jedna z pierwszych na Pradze posiadała bruk. Stąd pochodzi jej pierwsza nazwa - Brukowana.
Ze względu na budowę fortyfikacji podczas wojen napoleońskich zniszczono dużą część Pragi i w związku z tym również szereg zabudowań na ulicy Brukowanej. Ulicę odbudowano i mimo poprowadzenia mostów łyżwowych na sąsiednią ulicę Brukową (obecnie ks. Kłopotowskiego) wciąż powstawały tutaj zakłady przemysłowe i usługowe, a także liczne kamienice związane z okoliczną społecznością żydowską. Mniej więcej w połowie XIX wieku doszło do zmiany nazw ulic: Brukowaną zmieniono na Brukową (a sąsiednią o tej samie nazwie, zmieniono na Szeroką – dzisiaj Kłopotowskiego).
Przedwojenną Brukową charakteryzowały dwie dziedziny: handel opałem i ślusarstwo. Dobrze zarabiający pracownicy fabryki wyrobów metalowych "Wulkan" otwierali tu własne, małe zakłady rzemieślnicze, a dogodna komunikacja w postaci kolejki wąskotorowej sprzyjała handlowi opałem.
Na placu po wschodniej części ulicy znajdował się plac rzeźni miejskiej, pamiątką jest nazwa jednej z bocznych ulic - Krowia. Na rogu z Brukową stał postawiony w 1899 roku gmach szlachtuzu (nie przetrwał).
W latach 1944-46 ulica stanowiła dojazd do mostu wysokowodnego.
W 1948 roku zmieniono nazwę ulicy na Stefana Okrzei - działacza niepodległościowego, członka PPS straconego na stokach Cytadeli.
Na początku lat 50. XX wieku na rogu ulic Jagiellońskiej i Okrzei stanął m.in. Powszechny Dom Towarowy i kino „Praha”.
Dnia 17 stycznia 1985 roku u zbiegu Okrzei i Wybrzeża Szczecińskiego odsłonięto pomnik Kościuszkowców.
W 1999 roku pod nr 1a u zbiegu z ulicą Panieńską oddano do użytku 15 kondygnacyjny biurowiec "Dominanta Praska".
W latach 1999-2001 pod nr 23 spółka Juvenes zbudowała budynek apartementowo-usługowy, w który wkomponowano zabudowę dawnego młyna parowego M. Rubinsteina.
W dniach 16-18 listopada 2012 roku na ścianie kamienicy pod nr 5 powstał mural "powstanie warszawskie 1944".