Wielka Synagoga w Łodzi – łódzka synagoga zbudowana z funduszy łódzkich fabrykantów, m.in.: Izraela Poznańskiego, Joachima Silbersteina i Karola Scheiblera.

Projekt wykonał Adolf Wolff ze Stuttgartu, choć oficjalnie był zatwierdzony przez Hilarego Majewskiego. Budowa rozpoczęła się w 1881 roku.

Synagoga była przeznaczona dla żydowskiej burżuazji, zasymilowanej z polską kulturą. Wstęp do świątyni umożliwiały tylko specjalne przepustki, wydawane najbogatszym Żydom, przede wszystkim tym, którzy sponsorowali jej budowę. W okresie międzywojennym kazania były w języku polskim, a w narodowe święta polskie odbywały się uroczystości patriotyczne. Mieściła się przy ul. Spacerowej 2, obecnie al. Tadeusza Kościuszki 2.

Podpalona przez Niemców w 1939 (z 10 na 11 listopada) i rozebrana w 1940. Po wojnie na miejscu synagogi nic nie powstało i dziś (2014) jest tam parking i niewielka zadaszona konstrukcja.