Historia. Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej MP z lat 40 XVII w. Zbudowany z fundacji Reginy Balowej chorążynę przemyską i dzięki staraniom Jana Oleszko proboszcza jaćmierskiego. Uszkodzony przez pożar w 1737 r. Przebudowany w 1760 r. przez Anastazję Śleczyńską kasztelanową brzezińską – wydzielenie trzech naw, powiększenie zakrystii, dodanie kruchty zachodniej, dobudowa kaplic bocznych i podwyższenie wież. W poł. XIX w. dodano dwie kaplice boczne tworząc transept. W 1902 r. wymiana pokrycia dachowego gontów na blachę. Remontowany w latach 1925 – 32. Odnowienie polichromii w 1953 r. Remontowany w latach międzywojennych i 1997 – 2004.



Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, trójnawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Dwie boczne kaplice p.w. Najświętszego Serca Jezusa i MB Różańcowej, zamknięte prostokątnie tworzą rodzaj transeptu. Fasada dwuwieżowa, zwieńczona trójkątnym szczytem i poprzedzona kruchtą. Wieże o konstrukcji słupowej, zwieńczone blaszanymi hełmami kopulasto – iglicowymi z latarniami. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z ośmioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczona kopulasto – iglicowym hełmem z latarnią. Wnętrze podzielone na trzy części dwoma rzędami słupów z arkadami. Stropy płaskie. Chór muzyczny późnobarokowy, wsparty na trzech arkadach ze słupami i z prospektem organowym. Parapet wypukły w środku i wklęsłym po bokach. Belka tęczowa z późnobarokowymi rzeźbami Grupy Pasyjnej z ok. 1760 r. Zachowany późnogotycki portal w kształcie oślego grzbietu z 1664 r. Polichromia ornamentalna, architektoniczna i figuralna z 2 poł. XIX w. i z 1926 r., autorstwa Włodzimierza Lisowskiego. W zakrystii zachowana polichromia z 2 poł. XVIII w. – liście akantu. Ołtarz główny późnobarokowy z elementami rokokowymi z 2 poł. XVIII w. Ołtarze boczne z XX w. W kaplicach jeden ołtarz neobarokowy z XIX w. i drugi z XX w. Ambona i dwa konfesjonały późnobarokowe z 2 poł. XVIII w. Chrzcielnica barokowa z marmuru z ok. 1770 r., w kształcie kielicha i ozdobiona herbem Jastrzębiec. Dwa konfesjonały późnobarokowe z 2 poł. XVIII w. Obrazy Drogi Krzyżowej z 1900 r. Dzwonnica murowana typu parawanowa z trzema arkadami. Ogrodzenie murowane z budynkiem dawnego szpitala i ochronki.



Źródło: