Maszynownię pierwszej w Zamościu elektrowni zorganizowano w Nowej Bramie Lwowskiej oraz połączonej z nią podwalni. Elektrownia została wyposażona w lokomobilę o sile 150-180 HP /koni parowych/, transformator o mocy 200 kVA, tablicę rozdzielczą. Dość szybko możliwości tych urządzeń przestały być wystarczające i Zamojski Magistrat podjął decyzję o budowie nowego gmachu elektrowni nad brzegiem rzeki Łabuńki już w roku 1925, wyposażonej w najnowocześniejsze maszyny i urządzenia, służące do elektryfikacji i uprzemysłowienia okolic Zamościa.

Zespoły prądotwórcze nowej elektrowni, po pożarze starej, rozpoczęły prace na przełomie września i października 1928 roku. Elektrownia zamojska była w tym czasie największym wytwórcą energii elektrycznej na Lubelszczyźnie.

16 grudnia 1929 r. nastąpiła zmiana statusu elektrowni na okręgową, a rok później, 27 sierpnia 1930 r. Gmina Miejska Zamość dysponowała Uprawnieniami Rządowymi nr 129 i koncesją na czterdzieści lat na wytwarzanie, przetwarzanie, przesyłanie i rozdzielanie energii elektrycznej w celu zawodowego jej zbycia na obszarze swojego działania - Zamościa i okolic. Statut Okręgowej Elektrowni stał się obowiązujący z dniem 1 kwietnia 1931 r. Dalej za