|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6
15 listopada 2020 , Pierwsza źródłowa wzmianka o cerkwi w Strzyżowie pochodzi z 1507 roku. Kolejną cerkiew wybudowano w 1724 roku, a w 1817 roku kolejną na miejsce dotychczasowej. W 1875 roku po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, cerkiew została zamieniona na prawosławną. Drewniana cerkiew z 1817 stoi do dnia dzisiejszego, aktualnie użytkowana jako kościół rzymskokatolicki. Cerkwi towarzyszy drewniana dzwonnica, także z 1817 roku, oraz plebania z 1925 r.Skomentuj zdjęcie |
Dodane: 25 listopada 2020, godz. 20:45:22 Autor zdjęcia: Wiesław Smyk Rozmiar: 2000px x 1333px Aparat: NIKON D5300 1 / 125sƒ / 5.6ISO 32018mm
2 pobrania 543 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościół Narodzenia NMP więcej zdjęć (6) Zbudowano: 1817 Dawniej: Cerkiew prawosławna Narodzenia NMP Zabytek: A/1466 z 15.04.1983 Unicka cerkiew w Strzyżowie została wzniesiona w 1724. Na jej miejscu w 1817, z inicjatywy ks. Eliasza Zborowickiego, zbudowano nową świątynię. W 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, strzyżowska świątynia została przymusowo zamieniona na cerkiew prawosławną. W dwudziestoleciu międzywojennym cerkiew w Strzyżowie pozostała czynna. Należała do parafii wchodzącej w skład struktur dekanatu hrubieszowskiego diecezji warszawsko-chełmskiej, liczącej 2843 wiernych w latach 20. i 3820 w 1939. Po II wojnie światowej (w czasie której budowla doznała znacznych strat) i wysiedleniach ludności ukraińskiej wyznania prawosławnego obiekt przeszedł na własność katolików[4]. W 1946 został rekoncyliowany na kościół, zaś rok później stał się świątynią parafialną. Po zmianie wyznania budowla została przebudowana: usunięto z niej wejścia boczne, poszerzono przedsionek, zacierając cechy pierwotnego stylu obiektu. Architektura - kościół w Strzyżowie jest budowlą drewnianą, o konstrukcji zrębowej, szalowaną, orientowaną, jednonawową. Jedyna nawa świątyni została przedłużona po przebudowie cerkwi na kościół. Pomieszczenie ołtarzowe w kościele jest zamknięte trójbocznie, od północy przylega do niego zakrystia. Nawa i prezbiterium kryte są pozornymi sklepieniami o łuku spłaszczonym, zakrystię kryje strop. Nad całą budowlą znajdują się dachy dwuspadowe, nad nawą wzniesiona została pojedyncza wieżyczka z sygnaturką. Dzwonnica kościelna jest wolno stojącą konstrukcją wybudowaną w tym samym czasie, co cała budowla sakralna. Jest to obiekt drewniany, szalowany, o konstrukcji słupowo-ramowej, czworoboczny, zwieńczony dachem namiotowym. We wnętrzu kościoła znajdują się trzy dziewiętnastowieczne ołtarze: główny z wizerunkiem Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz dwa boczne. Boczne ołtarze św. Stanisława Kostki i Przemienienia Pańskiego mają pochodzenie unickie i znajdowały się pierwotnie w cerkwi w Horodle. Z tej samej świątyni pochodzi obraz Ostatniej Wieczerzy, także namalowany w XIX w. W tym samym stuleciu powstała ambona, również przeniesiona z Horodła. W strzyżowskim kościele znajdują się również rzeźby dwóch aniołków wykonanych w stylu barokowym. Pozostałe elementy wyposażenia (druga ambona, chrzcielnica, ławki, konfesjonały) powstały w 1939 w pracowni Czesława Łacińskiego w Hrubieszowie. |