|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 14 głosy | średnia głosów: 6
22 września 2019 , Fragmenty elewaciji kamienicy, detal zdobienia w stylu lampky oliwnej z płomieniem u góry.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 27 listopada 2020, godz. 8:17:43 Autor zdjęcia: vetinari Rozmiar: 1325px x 2000px Aparat: Canon EOS 200D 1 / 200sƒ / 5.6ISO 200113mm
1 pobranie 538 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia vetinari Obiekty widoczne na zdjęciu Wiaduktowa 10 więcej zdjęć (6) Zbudowano: Przed 1891 Dawniej: Kamienica Josefa Pitela Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem operatu katastralnego 85 (wcześniej nr 87). Numer posesji był 8. Wzniesiona została przed 1891 r. (w Książce Adresowej Cieszyna z 1886 r. nie została jeszcze odnotowana). Pierwszym właścicielem kamienicy był Josef Pitel (pisany też Pittel lub Pyttel) - stolarz oraz członek rady nadzorczej Robotniczej Spółki spożywczej i oszczędnościowej "Naprzód" w Cieszynie, stowarzyszenie z ograniczoną poręką. Zakład stolarski znajdował się w oficynie . Meble sprzedawał i wystawiał w kamienicy przy ul. Saska Kępa 24. Około 1898 r. kamienicę z zakładem przejął Johann Pitel, zaś od 1913 r. Elizabeth Pitel. Od 1935 r. działał tu zakład fotograficzny Eduardy Materli - dawny kierownik zakładu Pateisky, który działa również w latach II wś. . ul. Wiaduktowa (Viaduktová) więcej zdjęć (86) Ulica powstała w 1887 r. (zarys jest jednak widoczny na planie z 1883 r. - rewizja z 1885 r.) i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Pierwszy raz mowa o jej budowie pojawia się w kwietniu 1887 r. i przy okazji informuje się o konieczności budowy wiaduktu o szerokości jezdni 10m. Nie mniej zwracano uwagę, że szerokość ta jest niedostarczająca, gdyż ruch z Saskiej Kępy będzie skierowany właśnie w tym kierunku a ponieważ jest on bardzo ożywiony już teraz to domagano się szerokości 15m. Patrz przetarg na drogę przy ul. Dworcowej. Był to drugi etap! Budowane były w tym samym czasie. Właściwe prace budowlane ruszyły w październiku 1887 r. We wrześniu 1888 r. zwracano uwagę na zły stan tej ulicy, która została zbudowana przez spółkę kolejową. Jej pierwotna nazwa z marca 1892 r. brzmiała Viaduktstraße. W języku polskim czasami spotyka się określenie ul. Podkolejna. Nazwa odnosiła się do wiaduktu kolejowego zlokalizowanego na tejże ulicy . Nazwa aż do czasów obecnych nie uległa zmianie. W październiku i listopadzie 1930 r. wykonano brukowanie - firma Foerster ze Złotych Gór oraz Czeczotka z Opawy (zamiary brukowania były już rok wcześniej). W tym samym roku zainstalowano na rogu ul. Wiaduktowej i Ostrawskiej lampę łukową, czyli lampa rozwieszona pomiędzy domami. Tak samo stało się na skrzyżowaniu ul. Wiaduktowej i Hasnera. Ulica powstała w wyniku budowy przejścia Demeloch, który odtąd uniemożliwił ruch kołowy, dlatego musiano wytyczyć nową drogę, by połączyć się z tzw. Trzema mytami. Jedyną możliwą opcją było utworzenie odnogi od ul. Hasnera i budowy wiaduktu kolejowego w nasypie. Ulica Dworcowa na skrzyżowaniu z ul. Saska Kępa była w tym czasie nieprzejezdna - stały tam zabudowania Altmannów. Wcześniej ruch kołowy odbywał się bezpośrednio przez koleje. Budowana była w tym samym czasie co ul. Dworcowa. Budowana była na koszt kolei północnej - jako wypadkowa ruchu kołowego i pieszego, gdyż nowo-zbudowany demelloch nie umożliwiał transport kołowy (zaprzęgi konne). W styczniu 1933 r. podjęto uchwałę o reorganizacji ruchu drogowego. W wyniku narastającego ruchu samochodowego wjazd do centrum miasta odbywał się wyłącznie poprzez ul. Wiaduktową i Hasnera. Ul. Dworcowa (dawny odcinek Na grobli) była zamknięta. Wjazd na rynek odbywał się ul. Mervila lub Stefanika. W polskiej prasie stosowano również nazwę Podkolejna |