Założycielem kawiarni był Liborius Otto pochodzący z Wiesbaden, który przyjechał tu z zamiarem zainwestowania. W 1905 r. kupił budynek przy Warszawskiej 5 i dosyć szybko otworzył na parterze kamienicy kawiarnię – „Cafe Otto”. Jej wystrój był w stylu wiedeńskim. Wewnątrz uwagę przykuwały ogromne kryształowe żyrandole, marmurowe stoliki oraz mahoniowa boazeria. W tamtych latach do kawiarni przychodziła głównie katowicka elita - urzędnicy miejscy, przedsiębiorcy i inteligencja. W lokalu znajdowała się sala do gry w karty, ale spotykano się tu głównie w interesach. W okresie na zewnątrz funkcjonował ogródek kawiarniany nakryty dachem z dwoma rzędami stolików.
W 1929 r. właścicielem kawiarni został Stanisław Beszczyński – powstaniec śląski, działacz narodowy, handlowiec i przemysłowiec. W latach 30. pełnił w Katowicach obowiązki honorowego konsula Węgier, a jego biuro konsularne mieściło się przy kawiarni. Krótko po wkroczeniu Niemców Beszczyński został aresztowany i więziony w Mysłowicach i w Krakowie, jednak kawiarnia działała przez cały czas drugiej wojny światowej. W 1945 r. Beszczyński, odzyskał lokal i chcąc zerwać z przeszłością nadał mu nową nazwę „Lotos”. Gdy zmarł w 1947 r. prowadzenia lokalu podjęła się jego żona – Aniela. „W trakcie „bitwy o handel” prowadzonej przez H. Minca z „prywaciarzami”, z powodu zbyt dużych domiarów podatkowych, jakie zmuszona była płacić, w 1949 r. zdecydowała się oddać kawiarnię państwu” – pisały w 2004 r. autorki „Pozdrowień z Katowic”. Przejęły lokal państwowe Katowickie Zakłady Gastronomiczne, a w późniejszym czasie Dyrekcja Kawiarń i Barów Mlecznych. Nadano jej wówczas nazwę „Kryształowa”, nawiązującą do wystroju wnętrz. Kawiarnia szybko odbudowała swą reputację, stając się w latach 60. i 70. jednym z najbardziej prestiżowych lokali w mieście.
W latach 90. zaczęła tracić na świetności i podupadła. W 2009 r. została zamknięta. W 2012 r. przetarg na lokal wygrała Magda Gessler i w listopadzie otworzyła w nim restaurację. Ceny jednak były zbyt wysokie i lokal stracił klientów. Potem działalność została przejęta przez Marię Ożgę, która również nie podołała zadaniu. Od 2016 r. dawna Kryształowa świeciła pustką, aż do otwarcia w 2018 nowej restauracji pod nazwą „Dzień i noc”.

Zbudowana w stylu historyzmu (eklektyzmu) z elementami neobarokowymi w roku 1890 wg projektu Arthura Hauslera. W 1891 r. rozbudowano oficynę tylną wg projektu Paula Frantziocha, w 1898 r. dokonano przebudowy na parterze, a w 1900 r. nadbudowano oficynę tylna wg projektu A. Zimmermanna. W 1926 r. do kamienicy dobudowano balkony wg projektu Jana Widucha.