starsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Nowe Miasto › ul. Kościelna › Kościelna 10 - Pałacyk Chodkiewiczów |
26 lipca 2020 , Ulica Kościelna 10, 8/8a i 6.
Skomentuj zdjęcie
† ML
+2 głosów:2  Bardzo ładne zdjęcia. 2020-12-09 22:38:22 (5 lat temu)
do † ML: Z podziękowaniem. 2020-12-10 21:13:58 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2012 luty
14 lat 3 miesiące 8 dni |
Dodane: 9 grudnia 2020, godz. 21:54:01
Autor zdjęcia: maj
Rozmiar: 2004px x 1330px
Licencja: CC-BY-NC-ND 4.0 Aparat: NIKON D3100
1 / 60sƒ / 8ISO 10018mm
0 pobrań 359 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia maj
Obiekty widoczne na zdjęciu
Kościelna 10 - Pałacyk Chodkiewiczów
więcej zdjęć (9)
Architekt: Szymon Bogumił Zug
Zbudowano: 1776
Dawniej: Pałac Brzezińskiej, kamienica Chodkiewiczowej
Zabytek: -
Najciekawszym zabytkiem budownictwa mieszkalnego przy ulicy Kościelnej jest kamienica Chodkiewiczowej nosząca numer 10.
Budynek, przypominający wyglądem pałac, powstał w 1776 r. Zbudował go Szymon Bogumił Zug dla łowczanki sandomierskiej Teofilii Dunin-Brzezińskiej. W 1784 r. od Duninów-Brzezińskich kamienicę odkupiła starościna żmudzka Ludwika Chodkiewiczowa. Ponieważ Chodkiewiczowie posiadali pałac przy ulicy Miodowej, kamienicę przy ulicy Kościelnej przeznaczyli pod wynajem. Pod koniec XVIII w. najbardziej znanym mieszkańcem domu był wojewoda witebski i brasławski Michał Korwin-Kossakowski, poseł na Sejm Czteroletni.
W XIX w. pałacyk Chodkiewiczowej był jednym z najbardziej eleganckich domów czynszowych Nowego Miasta, w którym mieszkania wynajmowali znani lekarze, urzędnicy i wojskowi. W 1944 r. kamienica spłonęła, jednak z pożogi ocalały mury na całej wysokości. Budynek restaurowany był w latach 1953-1954 pod nadzorem architektonicznym Czesława Bogusza.
Budynek, przypominający wyglądem pałac, powstał w 1776 r. Zbudował go Szymon Bogumił Zug dla łowczanki sandomierskiej Teofilii Dunin-Brzezińskiej. W 1784 r. od Duninów-Brzezińskich kamienicę odkupiła starościna żmudzka Ludwika Chodkiewiczowa. Ponieważ Chodkiewiczowie posiadali pałac przy ulicy Miodowej, kamienicę przy ulicy Kościelnej przeznaczyli pod wynajem. Pod koniec XVIII w. najbardziej znanym mieszkańcem domu był wojewoda witebski i brasławski Michał Korwin-Kossakowski, poseł na Sejm Czteroletni.
W XIX w. pałacyk Chodkiewiczowej był jednym z najbardziej eleganckich domów czynszowych Nowego Miasta, w którym mieszkania wynajmowali znani lekarze, urzędnicy i wojskowi. W 1944 r. kamienica spłonęła, jednak z pożogi ocalały mury na całej wysokości. Budynek restaurowany był w latach 1953-1954 pod nadzorem architektonicznym Czesława Bogusza.
ul. Kościelna
więcej zdjęć (289)
Ulica Kościelna w Warszawie - jedna z ulic warszawskiego Nowego Miasta, biegnąca od ul. Wybrzeże Gdańskie do ul. Zakroczymskiej.
Historia
Kościelna jest jedną z ulic wytyczonych już podczas lokacji Nowej Warszawy po roku 1408, kiedy to książę mazowiecki Janusz I Starszy nadał jej przywilej lokacyjny.
Początkowo biegła jedynie wzdłuż Kościoła Nawiedzenia NMP, od którego wzięła swą nazwę, dalszy jej odcinek stanowiła nieutwardzona ścieżka biegnąca do ul.Rybaki, odcięta zabudowaniami na początku XVIII wieku.
Pierwsza zabudowę ulicy obok Kościołą NMP stanowiła przylegająca do niego kamienica zbudowana w początkach XVIII stulecia, oraz oraz drewniane domki i kamieniczki.
Końcowy fragment ulicy, od ul. Zakroczymskiej do ul. Przyrynek, od XV wieku należał do Rynku Nowego Miasta i został do niej przyłączony dopiero w roku 1868.
Pierwsze domy murowane przy ulicy powstały w I połowie XVIII wieku; były to niewielka kamieniczka oraz Pałac Mokronowskich.
Po tym okresie przy ulicy powstawały niczym nie wyróżniające się niewielkie kamieniczki, aż do roku 1770 kiedy u zbiegu z ul. Zakroczymską powstałą wielka kamienica Jakuba Fontany.
W roku 1776 według projektu Szymona Bogumiła Zuga wybudowano przyuliczny pałacyk Teofili Dunin-Brzezińskiej.
W roku 1845 wybudowano drewniane schody stanowiące połączenie z ul. Rybaki, po tym okresie ulica podupadła, lecz wyróżniała się wysokim odsetkiem mieszkańców - chrześcijan wśród ulic Nowego Miasta zdominowanych przez ubogich Żydów.
W roku 1907 powstał projekt regulacji ulicy wraz z jej przedłużeniem i ostatecznie nie zrealizowanym wiaduktem nad ul. Rybaki.
W latach dwudziestych XX wieku powstał jeszcze fragment Kościelnej od ul.Rybaki do ul.Wybrzeże Gdańskiego, nigdy jednak nie doszło do połączenia go w jeden ciąg z górnym odcinkiem ulicy.
Rok 1944 przyniósł całkowite niszczenie zabudowy; ocalał jedynie fragment Kościoła Nawiedzenia NMP. Powojenna odbudowa, z nielicznymi wyjątkami, jest przykładem nie liczenia się z pierwotnym wyglądem kamienic i nadawania im zupełnie nowego wyglądu, przy zachowaniu historyzującego stylu fasad.
Źródło:
Historia
Kościelna jest jedną z ulic wytyczonych już podczas lokacji Nowej Warszawy po roku 1408, kiedy to książę mazowiecki Janusz I Starszy nadał jej przywilej lokacyjny.
Początkowo biegła jedynie wzdłuż Kościoła Nawiedzenia NMP, od którego wzięła swą nazwę, dalszy jej odcinek stanowiła nieutwardzona ścieżka biegnąca do ul.Rybaki, odcięta zabudowaniami na początku XVIII wieku.
Pierwsza zabudowę ulicy obok Kościołą NMP stanowiła przylegająca do niego kamienica zbudowana w początkach XVIII stulecia, oraz oraz drewniane domki i kamieniczki.
Końcowy fragment ulicy, od ul. Zakroczymskiej do ul. Przyrynek, od XV wieku należał do Rynku Nowego Miasta i został do niej przyłączony dopiero w roku 1868.
Pierwsze domy murowane przy ulicy powstały w I połowie XVIII wieku; były to niewielka kamieniczka oraz Pałac Mokronowskich.
Po tym okresie przy ulicy powstawały niczym nie wyróżniające się niewielkie kamieniczki, aż do roku 1770 kiedy u zbiegu z ul. Zakroczymską powstałą wielka kamienica Jakuba Fontany.
W roku 1776 według projektu Szymona Bogumiła Zuga wybudowano przyuliczny pałacyk Teofili Dunin-Brzezińskiej.
W roku 1845 wybudowano drewniane schody stanowiące połączenie z ul. Rybaki, po tym okresie ulica podupadła, lecz wyróżniała się wysokim odsetkiem mieszkańców - chrześcijan wśród ulic Nowego Miasta zdominowanych przez ubogich Żydów.
W roku 1907 powstał projekt regulacji ulicy wraz z jej przedłużeniem i ostatecznie nie zrealizowanym wiaduktem nad ul. Rybaki.
W latach dwudziestych XX wieku powstał jeszcze fragment Kościelnej od ul.Rybaki do ul.Wybrzeże Gdańskiego, nigdy jednak nie doszło do połączenia go w jeden ciąg z górnym odcinkiem ulicy.
Rok 1944 przyniósł całkowite niszczenie zabudowy; ocalał jedynie fragment Kościoła Nawiedzenia NMP. Powojenna odbudowa, z nielicznymi wyjątkami, jest przykładem nie liczenia się z pierwotnym wyglądem kamienic i nadawania im zupełnie nowego wyglądu, przy zachowaniu historyzującego stylu fasad.
Źródło: