Ujęcie wody w Brzezince - modernizację urządzeń przeprowadzono przy wykorzystaniu dolnego horyzontu wodnego. Zbudowano halę z potężnym kranem, oraz budynek dla pomieszczenia rozdzielczych urządzeń elektrycznych z transformatorami i zmontowano w przygotowanym otworze w kwietniu 1929 r. nowoczesną pompę otworową, wirnikową, w głębokości 125 m. Agregat ten składa się z dwóch pomp sprzężonych, dolna pompa podnosi wodę z otworu na całą wysokość, górna ciśnie wprost do zbiornika. Pompa ta daje dzisiaj 17-18.000 m3 wody na dobę. W ub. Roku, po ukończeniu nowego otworu, wbudowano drugą taką pompę wraz z halą o tej samej wydajności. Okazuje się nadto, że źródło to może być wykorzystane prawie o drugą taką ilość wody, doskonałej do picia.

Ułożono rurociągi o łącznej długości około 10 km, zbudowano bliźniaczy zbiornik okrągły na pojemność 2.100 m3 na Traugot, wywiercono otwór o 700 mm na głębokość 210 m, zmontowano pompę w głębokości 180 m (taki agregat zastosowano w technice po raz pierwszy). W pompowanej wodzie skonstantowano, że uległa ona lekkim zmianom chemicznym, a zatem zawierała w małej ilości żelazo i mangan. Ponieważ te ilości nie pozwalały na użycie wody do celów gospodarczych, wobec czego z początkiem 1930 Wydział Powiatowy przystąpił do budowy znamiennego w swoim rodzaju odżeleziacza i odmanganiacza wedle najnowszego systemu.

Powyższy zakład zbudowano  na 13.000 m3 na dobę z możliwością późniejszego powiększenia.