Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście - Stare Miasto › ul. Bugaj |
luty 1947 , Gdzieś... na ulicy Bugaj (ML)
Skomentuj zdjęcie
Daros
+1 głosów:1  Wydaje mi się że jest to ulica Rybaki na północ. Budynek po lewej stronie to Rybaki 14/16 Dom Polonii Zagranicznej. 2011-01-14 09:38:40 (15 lat temu)
Daros
+1 głosów:1 do Daros: Może siostra Rafaela (Benedyktynka) idzie w stronę Caritasu? 2011-01-14 12:25:36 (15 lat temu)
Wyglada na to, że siostra idzie ul. Bugaj od skrzyzowania z ul. Steinkellera. Na ostatnim planie widoczny budynek o adresie Bugaj 14, elewacja od strony obecnej ul. Wodnej. 2016-07-25 20:55:30 (9 lat temu)
do roox: Optuję jednak za Darosem. Niestety, gdzieś podziała mi się płyta z filmem "Wędrówki staromiejskie" gdzie sfilmowane są ruiny domów Polonii. Jak znajdę, zamieszczę odpowiednią ramkę. 2016-07-26 01:03:40 (9 lat temu)
do † ML: A ja optuję za swoją wersją :) Dom Polonii miał trzy kondygnacje (wysoki parter + 2 piętra). Ja tu widzę natomiast 4 kondygnacje. Rownież otwory wentylacyjne stropodachu pod gzymsem i jaśniejszy pas tamże wydają się przemawiać na korzyść mojej identyfikacji Poza tym uszkodzenie budynku po lewej stronie wydaje się idelnie pasować do tego jakiego doznał budynek Bugaj 14 podczas trafienia bombą w czasie Powstania. Obecnie w tym miejscu budynek ma współczesną "wstawkę". 2016-07-26 09:47:50 (9 lat temu)
do roox: Jeśli Twoja hipoteza jest słuszna, to siostra zakonna idzie od Gnojnej Góry (PKO) w kierunku ulicy Boleść. Ma to sens, bo w obiekcie Dom Mieszkalny PKO jest zdjęcie przedstawiające siostrę zakonną stojącą w bramie wschodnie oficyny domu PKO. Przypuszczam, że te zdjęcia wraz z innymi zrobiono w ciągu tej samej sesji. Link może pozwoli zinterpretować ruiny po prawej stronie idących. 2016-07-26 10:26:22 (9 lat temu)
do roox: Czuję się rozczarowany. Spodziewałem się zdjęcia lotniczego z 1945 z zaznaczonym miejscem i kątem fotografowania, jak to identyfikacje często robią. :) Przy okazji - według mojej wiedzy tę wyrwę spowodowali chłopcy z AL-u odpalając zebrane w okolicy niewybuchy. Ponoć Niemcy przez dwa dni nie chcieli wrócić do Czerwonego Domu. :) 2016-07-26 23:04:08 (9 lat temu)
|
|
Na stronie od 2006 kwiecień
20 lat 0 miesięcy 14 dni |
3 pobrania 3479 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Cristoforo
Obiekty widoczne na zdjęciu
ul. Bugaj
więcej zdjęć (351)
Powstała jako fragment dawnej osady rybackiej zwanej Piscatoria, znanej już w okresie średniowiecza i wzmiankowanej w wieku XVI. Lokalizacja dawnej rybackiej wioski pokrywa się mniej więcej z przebiegiem obecnej ul. Rybaki.
Pierwsza zabudowa leżącej ówcześnie tuż przy wiślanym brzegu ulicy pojawiła się pod koniec średniowiecza; były to spichlerze i domy mieszkalne. Parzysta strona ulicy została zabudowana dopiero po cofnięciu się koryta Wisły, pod koniec XVIII wieku; pierwszymi obiektami były wielka, murowana dwupiętrowa kamienica oraz drewniany budynek Komory Wodnej. W tym okresie kilka parcel przy ulicy posiadał przy Bugaj hetman wielki litewski Michał Kazimierz Ogiński, inne należały do zamożnych mieszczan.
W okresie XIX stulecia przy ulicy wybudowano kilka domów mieszkalnych; kilka też powstało z przebudowy dawnych spichlerzy.
Największa inwestycja przy ulicy powstała jednak dopiero w roku 1923: był to ogromny zespół domów Pocztowej Kasy Oszczędności, wystawionych na Gnojnej Górze, dawnym wysypisku śmieci. Zaprojektowany przez Mariana Lalewicza zespół budynków otaczał z trzech stron Gnojną Górę, zaś do głównego wejścia prowadziły schody wytyczone na osi ulicy Piotra Antoniego Steinkellera.
Przed wojną przy ulicy wybudowano jeszcze zachowane do dziś Koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP (Służby Zamkowej), które zastąpiły wybudowane naprzeciwko w roku 1865 baraki mieszczące jednostkę Kozaków Kubańskich. Autorem projektu architektonicznego prawdopodobnie był Adolf Szyszko-Bohusz. W tym okresie powstał też dom pod numerem 14, będący obecnie tu jedynym przykładem funkcjonalizmu. Przed 1938 wystawiono też zabudowania Przedszkola im. Michaliny Mościckiej, według projektu Jana Łukasika.
Walki powstańcze w roku 1944 doprowadziły do zniszczenia niemal całej zabudowy; po wojnie wyremontowano jedynie Koszary Służby Zamkowej oraz modernistyczną kamienicę o silnie wydłużonej fasadzie od strony ulicy Wodnej, przyporządkowane jednak numeracji ulicy Bugaj.
Przetrwał też pozbawiony częściowo dekoracji Dom Komory Wodnej z roku 1850, ruiny pozostałych zabudowań, w tym zasłaniających panoramę Starego Miasta gmachów Pocztowej Kasy Oszczędności.
Źródło:
Pierwsza zabudowa leżącej ówcześnie tuż przy wiślanym brzegu ulicy pojawiła się pod koniec średniowiecza; były to spichlerze i domy mieszkalne. Parzysta strona ulicy została zabudowana dopiero po cofnięciu się koryta Wisły, pod koniec XVIII wieku; pierwszymi obiektami były wielka, murowana dwupiętrowa kamienica oraz drewniany budynek Komory Wodnej. W tym okresie kilka parcel przy ulicy posiadał przy Bugaj hetman wielki litewski Michał Kazimierz Ogiński, inne należały do zamożnych mieszczan.
W okresie XIX stulecia przy ulicy wybudowano kilka domów mieszkalnych; kilka też powstało z przebudowy dawnych spichlerzy.
Największa inwestycja przy ulicy powstała jednak dopiero w roku 1923: był to ogromny zespół domów Pocztowej Kasy Oszczędności, wystawionych na Gnojnej Górze, dawnym wysypisku śmieci. Zaprojektowany przez Mariana Lalewicza zespół budynków otaczał z trzech stron Gnojną Górę, zaś do głównego wejścia prowadziły schody wytyczone na osi ulicy Piotra Antoniego Steinkellera.
Przed wojną przy ulicy wybudowano jeszcze zachowane do dziś Koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP (Służby Zamkowej), które zastąpiły wybudowane naprzeciwko w roku 1865 baraki mieszczące jednostkę Kozaków Kubańskich. Autorem projektu architektonicznego prawdopodobnie był Adolf Szyszko-Bohusz. W tym okresie powstał też dom pod numerem 14, będący obecnie tu jedynym przykładem funkcjonalizmu. Przed 1938 wystawiono też zabudowania Przedszkola im. Michaliny Mościckiej, według projektu Jana Łukasika.
Walki powstańcze w roku 1944 doprowadziły do zniszczenia niemal całej zabudowy; po wojnie wyremontowano jedynie Koszary Służby Zamkowej oraz modernistyczną kamienicę o silnie wydłużonej fasadzie od strony ulicy Wodnej, przyporządkowane jednak numeracji ulicy Bugaj.
Przetrwał też pozbawiony częściowo dekoracji Dom Komory Wodnej z roku 1850, ruiny pozostałych zabudowań, w tym zasłaniających panoramę Starego Miasta gmachów Pocztowej Kasy Oszczędności.
Źródło: