starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Nowe Miasto ul. Purkyniego Jana Ewangelisty Wzgórze Polskie - Bastion Ceglarski Brama Ceglarska

1591 , Fragment planu Wrocławia z 1591 roku, autorstwa Georgiusa Hayera; numerem 9 oznaczona Brama Ceglarska (w osi dzisiejszej ulicy Purkyniego); na północ od bramy, nad brzegiem Odry, Bastion Ceglarski.

Źródło: Urbis Wratislaviae Silesiorum Metropolis Genuina Descriptio

Skomentuj zdjęcie
Ciekawe na tym rysunku są moim zdaniem dwie rzeczy: po pierwsze zapis nazwy rzeki Oławy: nie jest to \"Ohlau\" (jak chyba we wszystkich późniejszych opracowaniach) tylko \"Olau\"; po drugie nie jestem pewien, czy można wyciągać z tego takie wnioski, ale wydaje mi się, że układ kresek symbolizujących przepływ wody wskazuje, że to z Odry do Oławy przepływała część jej nurtu, a nie na odwrót. Innymi słowy przy Bastionie Ceglarskim strumień Odry rozgałęział się, zasilał Oławę, która w ten sposób miała dość wody by - jako Oława Czarna - opłynąć jeszcze wewnętrzną fosą całe miasto (napędzając po drodze kilka młynów, m.in. słynny Młyn Siedmiu Kół) i wpaść do Odry ostatecznie koło Arsenału i miejskiej rzeźni.
2011-01-15 14:30:42 (15 lat temu)
Na zamieszczonym planie brama znajduje się bardziej w osi pl. Polskiego i okolic obecnej kładki Muzealnej, a nie ul. Purkyniego. Widać to dobrze na planach od 1526 do 1740. Rozbudowa fortyfikacji bastionowych w XVII w. spowodowała dopiero przesunięcie w/w bramy w oś ul. Purkyniego (plany od 1741 r.).
2016-09-25 22:08:36 (9 lat temu)
Julo
Na stronie od 2006 styczeń
20 lat 4 miesiące 7 dni
Dodane: 14 stycznia 2011, godz. 21:03:49
Źródło: wikipedia
Autor: Georgius Hayer ... więcej (1)
Rozmiar: 640px x 960px
Licencja: Public Domain
19 pobrań
4466 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Julo
Obiekty widoczne na zdjęciu
bramy
Brama Ceglarska
więcej zdjęć (8)
Dawniej: Ziegeltor
Architekt: Hans Schneider von Lindau
Zbudowano: 1585
Dawniej: Ziegelbastion, Holtei Höhe
ul. Purkyniego Jana Ewangelisty
więcej zdjęć (922)
Dawniej: Breite Strasse, Szeroka
Ulica Jana Ewangelisty Purkyniego we Wrocławiu, przecinająca równoleżnikowo Nowe Miasto. W przeszłości łączyła plac Nowy Targ przez Bramę Krupniczą (zwaną też Nową) w linii murów wewnętrznych z Bramą Ceglarską w linii murów zewnętrznych. W średniowieczu główna ulica Nowego Miasta; najpierw bezimienna, potem nazywana Platea magna (\"Wielka\", wzmiankowana w 1403), w XVII wieku nazywano ją Straßgasse (\"Uliczna\", co nawiązywało do wyróżniającej jej od sąsiednich zaułków szerokości), a od XVIII wieku Breitegasse (\"zaułek Szeroki\") lub Breitestraße (\"ulica Szeroka\"). Początkowy odcinek ulicy, między placem Nowy Targ a Bramą Krupniczą nazywano Gutengraupengasse (\"zaułek Dobrej Kaszy\") albo Mönchgasse (\"zaułek Mnisi\"), a w 1824 dołączono do ulicy Szerokiej.

Po likwidacji fortyfikacji miejskich w 1807 i zasypaniu fragmentu Fosy Miejskiej przy Bastionie Ceglarskim ulica przedłużona została o dalszy wschodni odcinek położony w miejscu, gdzie niegdyś stał most przed Bramą Ceglarską i towarzyszący jej rawelin.

Po 1945 Breitestraße przemianowano tłumacząc jej nazwę po prostu na \"ulicę Szeroką\"; nazwa ta utrzymała się do roku 1956, kiedy jej patronem został Jan Evangelista Purkyně, czeski lekarz, fizjolog i uczony, działający I połowie XIX wieku we Wrocławiu, twórca Wydziału Fizjologii Uniwersytetu Wrocławskiego, którego dom znajdował się niegdyś przy tej ulicy.

Do połowy XX wieku przy dzisiejszej ulicy Purkyniego nr 25 stał dom dyrektora promenady, utworzonej na miejscu zburzonych po 1807 fortyfikacji miejskich, mieściły się tu także dwa browary (Browar Pod Gruszą, posesja nr 6/8 i Browar pod Złotą Marią, posesja nr 39), Villa Meincke (nr 26), Seminarium Nauczycielek Katolickich (nr 36).

Obecnie ulica Purkyniego liczy ok. 620 metrów długości; zaczyna się po stronie zachodniej przy skrzyżowaniu z ul. Świętej Katarzyny na skraju placu Nowy Targ, a kończy się po wschodniej stronie na Placu Powstańców Warszawy, przy budynku Muzeum Narodowego i Parku Juliusza Słowackiego. W połowie jej długości, naprzeciw Wzgórza Polskiego (pozostałości po Bastionie Ceglarskim) znajduje się rotunda Panoramy Racławickiej.

Źródło: Encyklopedia Wrocławia, 2000, ISBN 83-7023-749-5.