Kościół p.w. Świętej Trójcy z poł. XVIII w. Restaurowany w XIX w. kosztem Antoniny Brezy i latach 90 XX w.



Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany jednonawowy, konstrukcji zrębowej i sumikowo – łątkowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Wieża kwadratowa konstrukcji słupowej od frontu z kruchtą w przyziemiu. Zwieńczona cebulastym hełmem gontowym. Dach dwukalenicowy, kryty gontem. Wewnątrz strop płaski. Chór muzyczny wsparty na czterech słupach z wystawką w części środkowej i balustradą tralkową. Prospekt organowy z poł. XIX w. z instrumentem wykonanym przez A. Polzin. Wyposażenie klasycystyczne z p. XIX w.: ołtarz główny, dwa ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica. Figury późnogotyckie z p. XVI w. Kropielnica granitowa, gotycka z XVI w. wykonana z granitu. Dzwonnica metalowa kryta dachem dwuspadowym.

Źródlo