Lata 1910-1912 , Pałac z 2 poł. XVIII w., przebudowany i powiększony w l. 1850-60 w stylu klasycyzmu berlińskiego. Jest podpiwniczony, posiada poddasze nakryte dachem dwuspadowym. Na środku fasady frontowej znajduje się nowszy portyk; ganek wsparty na czterech kolumnach, na nim balkon z oryginalną żeliwna balustradą. Ściany pałacu ozdabia boniowanie w tynku. Ściany obiega gzyms podokienny a wieńczy je gzyms kostkowy. Ponad oknami parteru w profilowany obramieniach, biegnie fryz sztukatorski. Okna piętra dodatkowo zdobią nadokienniki o motywach roślinnych. Fot. Dwory polskie w Wielkiem Księstwie Poznańskiem. Poznań 1912.