Wzniesiony w 1757 r. z fundacji Stanisława Trąmpczyńskiego, właściciela wsi. W 1926 r. dobudowano wieżyczkę na sygnaturkę, a w latach 1929-30 wieżę. W latach sześćdziesiątych XX w. wykonano pozorne sklepienie kolebkowe w nawie głównej. Remontowany w latach siedemdziesiątych XX w.
Konstrukcji zrębowej, oszalowany. Orientowany. Trójnawowy, z szeroką nawą główną i wąskimi bocznymi. Węższe prezbiterium zamknięte prosto, przy nim od północy zakrystia. Przy zachodniej ścianie nawy wieża konstrukcji słupowej, z kruchta w przyziemiu. Dachy kryte gontami. Nad nawa i prezbiterium dwuspadowe, nad wieżą – namiotowy. Na wschodnim krańcu kalenicy nawy wieżyczka na sygnaturkę zakończona hełmem krytym blachą. Nawa podzielona trzema parami słupów na trzy części. W prezbiterium i części środkowej nawy pozorne sklepienia kolebkowe, w nawach bocznych stropy.
Wyposażenie głównie z początku XIX w. Ołtarz główny z bramkami i dwa ołtarze boczne z 1805 r. Na profilowanej belce tęczowej barokowy krucyfiks.