Ulica Grodzieńska powstała na dawnych gruntach wsi Targówek, których niewielki fragment przyłączono do Warszawy w roku 1889. Na owym terenie, położonym pomiędzy ul. Radzymińską i torami Kolei Warszawsko-Petersburskiej ulice istniały już wcześniej, jednak po przyłączeniu do miasta wprowadzono w okolicy pewne zmiany. Wytyczono ulice Białostocką i Grodzieńską, wydłużając ją po roku 1925 aż do ul. Nowej. Pierwotną abudowę ulicy stanowiły skromne domki drewniane i murowane, wzniesione na przełomie stuleci; pierwsze kamienice czynszowe powstały przy przy Grodzieńskiej krótko przed wybuchem I wojny światowej, jednak reprezentowały one niski poziom zarówno wykończenia, jak i wyposażenia. Równolegle powstały pierwsze zakłady przemysłowe przy ulicy, produkujące głównie mydło i świece: fabryka mydła Sport pod nr. 45/47, zakłądy chemiczne "K. Zawadzki S. A." oraz fabryka mydła i świec "Adamczewski i S-ka" pod nr. 21/29. Lata trzydzieste przyniosły budowę kilku trzypiętrowych kamienic, bardzo skromnych i utylitarnych, projektowanych przez przeciętnych architektów. Rok 1939 przyniósł poważne zniszczenie zabudowy, powstałe w związku z bombardowaniem pobliskiego węzła kolejowego, ocalał jednak środkowy odcinek ulicy. W okresie powojennym część najbardziej zniszczonych i najmniejszych domów rozebrano, ocalało jednak ponad 90% dawnej zabudowy.

Wikipedia