Czteropiętrowa kamienica została wzniesiona około 1915 roku. Posiada kilkanaście lokali mieszkalnych i dwa lokale użytkowe.
Tuż przed wybuchem II wojny jej właścicielem był Mowsza Szapiro.
W 1945 roku kamienica przeszła na podstawie dekretu Bieruta na własność miasta.
Kamienica przy Targowej 36 jest ujęta w gminnej ewidencji zabytków.

Trzypiętrowa kamienica wraz z oficynami została wzniesiona w latach 1898-1899 dla Stanisława Borzuchowskiego.
Posiada kilkadziesiąt lokali mieszkalnych i kilka lokali użytkowych w przyziemiu.
Borzuchowski już w pierwszych latach XX wieku odsprzedał kamienicę Wacławowi Gasiorowskiemu; w późniejszym okresie domem zarządzał jego spadkobierca - syn Stanisław, który odsprzedał kamienicę Geyerowi Łęczyckiemu.
Tuż przed wybuchem II wojny jej właścicielem był Chaim Rotberger.
W okresie okupacji na dwóch podwórkach zostały wzniesione kapliczki.
W 1945 roku kamienica przy Brzeskiej 11 przeszła na podstawie dekretu Bieruta na własność miasta.
Kamienica ujęta jest w gminnej ewidencji zabytków.
TJ
Ciekawostki
W pierwszych latach XX stulecia działała w niej bezpłatna, ogólnodostępna Czytelnia nr III, jak również dwuklasowa pensja żeńska pani Elżanowskiej.
Kamienica posiada aż trzy obudowane oficynami podwórza - studnie oraz dwie kapliczki.
17 listopada 2017 roku doszło to pożarku w kamienicy. Spłonęło jedno mieszkanie na drugim piętrze. W zamkniętym mieszkaniu zginął pies.
1 kwietnie 2018 roku doszło do wybuchu gazu w mieszkaniu w drugiem piętrze (trzecie podwórko). Decyzją Inspektora Nadzoru Budowlanego wyłączono z użytkowania 3 lokale. Poszkodowana osoba znajduje została przewieziona do Szpitala Praskiego. 3 osoby zostałby zakwaterowane w hotelu przy ul. Kłopotowskiego. www.twoja-praga.pl

Czteropiętrowa kamienica został wzniesiona około 1900 roku. Posiada kilkadziesiąt lokali mieszkalnych i kilka lokali użytkowych w przyziemiu.
Tuż przed wybuchem II wojny jej właścicielem był Szaje Zolberg.
Najprawdopodobniej w okresie okupacji na podwórku ustawiono kapliczkę.
W 1945 roku kamienica przy Brzeskiej 13 przeszła na podstawie dekretu Bieruta na własność miasta.
Kamienica ujęta jest w gminnej ewidencji zabytków.
www.twoja-praga.pl

W końcu XVIII przy Targowej istniało już 71 drewnianych domów oraz 1 dom murowany. Należała wtedy do najludniejszych ulic Warszawy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej, po wkroczeniu do Pragi wojska rosyjskie spaliły część zabudowań.. W 1808 wyburzono kolejne domy, głównie po zachodniej stronie ulicy. Dalszy rozwój ulicy skutecznie wstrzymał rozkaz Napoleona, który zakazał budowania murowanych domów na przedpolu przyczółka praskiego. Zburzono też wówczas ratusz praski oraz ratusz skaryszewski. W czasach Królestwa Polskiego jedynie część ul. Wołowej uwzględniono w planach odbudowy. Powstało 7 domów murowanych i ok. 50 drewnianych.

Przez cały XIX ulica stanowiła centrum Pragi. Lata 60. to czas wzmożonego rozwoju i przebudowy. W 1866 przeprowadzono tory dla tramwaju konnego. Po przeprowadzeniu linii Kolei Petersburskiej i Terespolskiej oraz ukończeniu w 1864 Mostu Kierbedzia sytuacja ulicy Targowej mocno się zmieniła. Jeszcze w 1880 na ulicy kwitło targowisko. Przeważał handel hurtowy, który zaopatrywał targi miejskie. Głównymi towarami były: bydło, trzoda chlewna, konie, bryczki, drewno opałowe, uprzęże oraz zboże. Po likwidacji targowiska na jego miejscu urządzono skwery i ułożono chodniki. Na przełomie XIX i XX stulecia wzniesiono na rogu Białostockiej domy dla kolejarzy. W 1909 tramwaj konny zastąpiono elektrycznym.

W 1916 do Targowej przyłączono ulicę Wołową. W latach 1926-1928 wybudowano budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych. W 1928 wzniesiono wiadukt Kolei Średnicowej, zdobyty w czasie powstania warszawskiego przez powstańców.

Po II wojnie światowej ulica Targowa jako stosunkowo mało zniszczona stała się główną siedzibą władz miasta. Przeprowadzono przez nią pierwszą powojenną linię tramwajową. Swoją siedzibę znalazło tu również Polskie Radio, "Życie Warszawy" oraz Rząd Tymczasowy (budynek Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych).

Wikipedia

Ulica Brzeska biegnie od ulicy Kijowskiej do ulicy Białostockiej. Przylega do niej Bazar Różyckiego. Położona miedzy dwoma dworcami kolejowymi: Wschodnim (d. Terespolskim) i Wileńskim (d. Petersburskim) stanowi relikt starej Pragi. Zwana niegdyś ulicą kolejarzy i dorożkarzy. W niezniszczonej zabudowie wyróżnia się pod nr 12 Szpital Kolejowy im. dr. M. Okońskiego, przebudowany około 1900 roku ze szkoły kolejowej, znacznie rozbudowany po 1945 roku.
Źródło: "Encyklopedia Warszawy", PWN, 1994 r.