e względu na wzmożony ruch kołowy, pieszy i tramwajowy w okolicach powstającego Spodka, władze zdecydowały o przebudowie istniejącego układu komunikacyjnego. W 1961 r. wybrano projekt realizacji nadziemnej części ronda autorstwa W. Niepokojczyckiego (1962-64). Za projekt części podziemnej odpowiadał Wiktor Lipowczan. Dzięki jego projektowi rondo nazywano „podziemnym salonem Katowic”. Było to pierwsze w Polsce wprowadzenie powierzchni handlowych do przejścia podziemnego, a za wzór posłużył tego typu obiekt w Wiedniu na przecięciu Kärtnerstrasse i Opernring.

W podziemiach mieściły się m.in. sklepy: cukierniczy, z pamiątkami, perfumeryjny, bar kawowy, kwiaciarnia, toalety i budki telefoniczne. Założenie przecinały dwa korytarze, do których można było dostać się przez 4 zejścia: trzy wyposażone były w schody, a jedno w rampę. We wnętrzach zastosowano rozmaite materiały m.in. marmur, trawertyn, aluminium i szkło. Na ścianach tuneli znalazły się lustra sprawiające, że korytarze wydawały się szersze. Gabloty oplatały neony.

W 2000 r. podjęto decyzję o przebudowie całego ronda, a podziemne wnętrza zniknęły.