Powstał jako dom poselski, nabyty w celu przyjmowania posłów Doży weneckiego, którzy z powodów politycznych i handlowych przyjeżdżali do Krakowa. Tylną część tej kamienicy, wychodzącą ku ulicy Stolarskiej zwano "Abramowską" od Abrahama z Gorzyc. Tę tylnią część domu posiadali następnie Łukasz i Zbigniew z Wodzisławia (Lanckorońscy) a Jan Wodzisławski sprzedał ją w r. 1534 drukarzowi Wolfgangowi Lernowi.
Kamienica w XVI w. należała do bogatej rodziny włoskiej Alantse, która pierwotnie osiedliła się w Płocku, a następnie przybyła do Krakowa. Stary Jan Alantsse był aptekarzem. Jednak kiedy brakło aptekarzy po mieczu, a po kądzieli pozostała Anna Alantssówna, która wyszła za mieszczanina Scheibergera; dom i aptekę Alantsowską nabył w r. 1603 Mikołaj Cebrowski, następnie Stanisław i Regina Dytlowicze, a od nich w r. 1638 Mikołaj Zajdlicz. Następny właściciel tego domu to Jan Pernus, rajca krakowski i sekretarz królewski. Po Janie Pernusie, wdowa Katarzyna przejęła kamienicę, nastepnie Franciszek Zajdlicz vel Zajglicz,, dalej Anna Łukaszowiczowa, kupiec Aleksander Ryedt (1710 r.) po czym końcu włoska rodzina Torianicz pochodzaca z Florencj.
Na początku XIX w., właścicielami byli Leon i Anastazy Korytowscy,, następnie Marcin Ugarte, w r. 1808 Józef Leopold Wasserab, z żoną Katarzyną Bartlówną, dalej kolejno: Józef Wasserab jeden z najpoważniejszych kupców, który odnowił i wyremontował budynek, po czym jego córki: Katarzyna Matakiewiczowa, żona rejenta i profesora Uniwersytetu i Józefa poślubiona Leonowi Chwalibogowskiemu.