Obszar działki zabudowany jest co najmniej od pocz. XIX w. co potwierdza najstarsza kartografia.
Przedmiotowa działka do lat 60. XX w. była przedostatnią zabudowaną w linii od północnego wjazdu do wsi.
Najstarszy gliniany, dom usytuowany szczytem do ulicy powstał w pierwszych dekadach XX w. w głębi działki. Był własnością rodziny Liwarskich, od której odkupiła go w 1948 Pelagia z Czyżyków WiItkowska (1897-1993) dla swojej córki Stanisławy z Witkowskich Puszczowej (1924-2007) i jej męża Henryka (1922-2014). Liwarscy potem wyjechali na Pomorze.
Stanisława z mężem i córką wrócili ze Strzegomia w 1948 r. i zamieszkali w tym domu. Jesienią 1947 r. szukając pracy wyjechali z Karniszyna najpierw do podwrocławskiej Leśnicy (dziś w granicach Wrocławia) a potem do Strzegomia.
Na działce od ulicy równolegle kalenicami do niej zlokalizowane były drewniane małe domki bliźniacze zwane budami, tzw. wycugówki w bardzo złym stanie technicznym.
Dom miał ganek, wiatrołap i jedną dużą izbę przedzieloną na część kuchenno-dzienną i sypialną. Istniał do pożaru wsi w 1962 r. W tym roku został rozebrany wraz z budami, a w miejscu bud Stanisława i Henryk wybudowali nowy czteroizbowy, dwutraktowy, dom z centralnie położonym urządzeniem ogniowym, kryty dachem dwuspadowym, kalenicą równolegle do drogi. Od ulicy był mały ogródek, a miejscu dawnego glinianego domu ogród warzywny. Na wschód od starego domu glinianego w 1950-53 r. Henryk Puszcz wybudował budynek inwentarski, dalej na wschód stała drewniana stodoła zajmując prawie całą szerokość wąskiej działki. Dom z 1962 r. istniał do jego rozbiórki w 2015 r. Wykonany był ze szlaki w technice szalunkowej.
Obecnie istniejący dom zbudowała córka Stanisławy i Henryka w latach 1999-2003.
