Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła − murowany neoromańsko-neogotycki kościół zbudowany w latach 1904−1905 w Porębie Radlnej.

Historia budowy

Fundatorami świątyni, jako wotum za narodzenie syna Romana, byli Konstancja z Zamojskich i Eustachy Sanguszkowie, właściciele pobliskich Gumnisk. Projektantem był prof. Jan Sas-Zubrzycki. Kościół konsekrował w 1906 roku biskup tarnowski Leon Wałęga.



Bryła budynku

Kościół w Porębie Radlnej jest murowaną z cegły (z kamiennymi detalami architektonicznymi), z trójnawową orientowaną bazyliką z transeptem i trójbocznie zamkniętym prezbiterium, do którego przylegają zakrystia od strony północnej i kaplica od strony południowej. Od zachodu korpus świątyni wieńczy czworoboczna wieża nakryta ostrołukowym hełmem. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się sygnaturka.



Wnętrze

Wnętrze kościoła, nakryte sklepieniami krzyżowymi w nawach i prezbiterium, a gwiaździstym na przecięciu nawy głównej z transeptem, urządzone jest głównie w stylu neogotyckim. Ołtarz główny, projektowany prawdopodobnie również przez Jana Sas-Zubrzyckiego, ma umieszczony w polu głównym obraz Matki Bożej Różańcowej, malowany na desce w XVI wieku. Z wyposażenia poprzedniego kościoła parafialnego (rozebranego w 1915 roku) w obecnym zachowały się: kamienna chrzcielnica z początku XVI wieku, ozdobiona herbami Gryf i Leliwa, z barokową pokrywą; obraz św. Józefa z XVII wieku, malowany na desce; dwa konfesjonały i stacje drogi krzyżowej z XVIII wieku. Polichromię wnętrza wykonali w latach 1961−1962 tarnowscy artyści Stanisław Westwalewicz i Jakub Bereś.