W 1909 r. w miejscu przyszłej kopalni "Franciszek" (František) wykonano na głębokości 378,6 m pierwszy sondażowy otwór wiertniczy "Sucha 2". Na podstawie odkrycia złóż węgla kamiennego rozpoczęto prace przy budowie szybu, który został wzniesiony w czerwcu 1911 r. Właścicielem kopalni został Henryk Larisch-Mönnich. W tym samym roku kopalni nadano imię następcy tronu Austro-Węgier Franciszka Ferdynanda d'Este "Erzherzog Franzschacht". Właściwa eksploatacja złóż węgla rozpoczęła się w 1913 r., kiedy kopalnię opuścił pierwszy wagon urobku. Złoża węgla znajdowały się na obszarze miejscowości Sucha Górna oraz Sucha Średnia. Po I wojnie światowej nazwę kopalni zmieniono na "Franciszek" (František), natomiast w okresie II wojny światowej na "Franzsacht". W latach II wojny światowej przeprowadzono wiele inwestycji w celu zwiększenia wydobycia. Ta faktycznie wzrosła, tyle że za sprawą wykorzystania m.in. więźniów radzieckich. W 1943 roku roczna produkcja wynosiła około 696 tysięcy ton, zaś w 1944 około 635 tysięcy ton. Po 1945 r. przeprowadzono ponowną modernizację, co przełożyło się na wzrost wydobycia. W wyniku przemian ustrojowo-politycznych nazwa kopalni została zmieniona najpierw na kopalnię "Klement Gottwald" w 1946 r., by 21 lipca 1948 r. zmodyfikować ją na kopalnię "Prezydent Gottwald" (czechosłowacki polityk komunistyczny, prezydent Czechosłowacji). W 1954 r. wydobyto 1 098 440 ton węgla, w 1956 r. 1 337 000 ton węgla. Rozwój górnictwa wymagał również zwiększenia liczby pracowników. W rezultacie populacja Suchej Górnej (Horní Suché) wzrosła. Po roku 1989 następuje powrót do pierwotnej nazwy "Franciszek" (František). Kopalnię zamknięto w 1999 r. Obecnie na terenie byłej kopalni pozostała tylko żelbetowa wieża skipowa.