Kopalnia „Bolesław Śmiały” znajduje się w Łaziskach Górnych (dzielnica Łaziska Średnie).
Złoże charakteryzuje się stosunkowo niewielką ilością występujących zagrożeń naturalnych, co ułatwia prowadzenie działalności górniczej. Obszar górniczy należący do KWK "Bolesław Śmiały" położony jest na terenie południowej części Wyżyny Śląskiej. Obszar ten o nazwie "Łaziska II" wynosi 74 km2, przy czym aktualną eksploatację prowadzi się na obszarze 30 km2 .
W latach 2003-2016 KWK Bolesław Śmiały należała do spółki Kompania Węglowa S.A. Od 2016 należy do Polskiej Grupy Górniczej sp. z o.o. (obecnie spółki akcyjnej). Posiada zdolność wydobywczą ok.15 000 ton na dobę, a obecne wydobycie to ok. 6 500 ton (netto) na dobę.
Kopalnia posiada nowoczesny Zakład Wzbogacania i Odsiarczania Miałów Energetycznych, gdzie przygotowuje się węgiel głównie na potrzeby sąsiadującej Elektrowni "Łaziska".
Kopalnia plasuje się w ścisłej czołówce kopalń węgla kamiennego w Polsce pod względem wskaźników techniczno-ekonomicznych[3]. Wpływ na to mają wydajność ogólna 4830 kg/pdn, wydajność dołowa 10 230 kg/rdn, wydajność na 1 zatrudnionego powyżej 1 000 t węgla handlowego.
Kopalnia posiada wdrożony Zintegrowany System Zarządzania ISO 9001:2008 ISO 14001:2004 PN-N 18001:2004. W zakresie działań związanych z wdrożonym systemem prowadzone jest ciągłe doskonalenie w celu realizacji przyjętej Polityki Zintegrowanego Systemu Zarządzania.
W I półroczu 2014 r. na każdej wydobytej tonie węgla, kopalnia poniosła stratę w wysokości 50,57 zł. Głównym powodem tak złego wyniku kopalni były wydatki poniesione w związku z tzw. podatkiem od wyrobisk oraz problemy ze ścianą nr 323. W 2014 r. zakład zatrudniał 1615 pracowników[4]. Obecnie zatrudnienie utrzymuje się na poziomie około 1750 pracowników.
Średniodobowe wydobycie w 2016 r. wynosiło 6 500 ton.


Trochę historii powstania kopalni

Jest to jedna z najstarszych kopalń w Polsce, powstała wskutek stopniowego łączenia się mniejszych zakładów[1].
1779 – pierwsze wzmianki o kopalnictwie węgla kamiennego na obszarze górniczym dzisiejszej kopalni. Założona wtedy została kopalnia "Szczęście Henryka" ("Heinrichsglück") w Łaziskach Dolnych
1797 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Wierna Karolina".
1817 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Nowa Nadzieja".
1835 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Wesoły Widok". '
1835 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Marta Waleska".
1837 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Bóg z Nami" (od 1922 roku kopalnia „Waleska").
1839 — uruchomienie w Łaziskach Górnych kopalni „Radość Augusty".
1841 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalń „Fryderyka" i „Bonaparte".
1842 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalni „Sw. Anna".
1845 — uruchomienie w Łaziskach Dolnych kopalni „Szczęście Henryka II" (lub „Nowe Szczęście Henryka").
1849 — uruchomienie w Łaziskach Górnych kopalni „Brade".
1855 — uruchomienie w Łaziskach Średnich kopalń „Księżna Augusta" i „Błogosławieństwo Trautscholda" (późniejsza kopalnia „Szczęść Boże" lub „Aleksander").
1891 — rozpoczęcie wydobywania węgla szybem „Hoffmann" (obecnie szyb wentylacyjny „Aleksander II").
1902 — uruchomienie w Wyrach kopalni „Szczęście Henryka III" (późniejsza kopalnia „¡Powstańców").
1914 — w Łaziskach Górnych uruchomiono kopalnię „Książątko" (późniejsze szyby „Łaziska Górne").
1925 – zostały połączone kopalnie: "Szczęść Boże" ("Glückauf") i "Szczęście Henryka" ("Heinrichsglück") pod wspólną nazwą "Zjednoczona Kopalnia Aleksander"("Alexander").
1930 — unieruchomienie kopalni „Szczęście Henryka III" (^Powstańców").
1933 – przyłączono do niej kopalnię "Brada" i nadano jej nazwę Aleksander-Książątko-Brada ("Bradegrube").
1937 – nadano nazwę "Aleksander-Książątko-Bolesław Śmiały" oddziałowi Brada, który wchodził w skład kopalni "Aleksander-Książątko-Brada".
1945 – cała kopalnia otrzymała nazwę "Bolesław Śmiały" i do tego czasu kopalnia należała do książąt pszczyńskich z rodu Hochbergów.
1946 – należała do Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego.
1947 – dołączono kopalnię "Waleska" i weszła w skład Jaworznicko-Mikołowskiego Związku Przemysłu Węglowego.
1952 — ponowne uruchomienie kopalni „Powstańców" („Szczęście Henryka III").
1954 — uruchomienie odkrywki „Kasia I" w Wyrach
1955 — uruchomienie odkrywki „Zosia" w Łaziskach Górnych.
1956 — uruchomienie odkrywki „Hanka" w Łaziskach Średnich.
1957 — uruchomienie odkrywki „Łaziska Dolne" w Łaziskach Dolnych.
1958 — przejęcie od 'Przedsiębiorstwa Budowy Płytkich Kopalń upadowych „Brada", „Bujaków I", „Bujaków II", „Mikołów" oraz odkrywki „Klyta".
1958 — uruchomienie odkrywki „Kasia II" w Wyrach.
1960 — uruchomienie odkrywki „Kasia VI" w Wyrach.
Opis z