|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 12 głosy | średnia głosów: 6
Lata 1920-1930 , Ogólny widok na budynek pierwotnego Dworca Głównego.Skomentuj zdjęcie |
4 pobrania 549 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia vetinari Obiekty widoczne na zdjęciu
Dworzec Główny - pierwotny więcej zdjęć (2) Zbudowano: 1870 Zlikwidowano: 1962 Pierwotny gmach dworcowy wzniesiony został przy ul. Jabłonkowskiej w 1870 r (w Sibicy). W 1867 r. wykupywano parcele pod budowę kolei (torowiska). Kamień węgielny położono w kwietniu 1868 r. W tym samy roku rozpoczęto budować fundamenty. Gwiazdka Cieszyńska informuje, iż we wrześniu przybył pierwszy parowóz ,,Salamander,,. oraz, że koleje położone są po tzw. Trzy myta. Mieszkańcy kolej tą nazywali ,,Nasza Ciocia,,. Oddany do użytku w 1871 r. Od 1873 r. kierownikiem ruchu cieszyńskiego odcinka kolei bogumińsko-koszyckiej był Franz Illich (urodzony w Wiedniu w 1836 r. zmarł w Linzu w 1893 r. - honorowy obywatel Cieszyna - na jego cześć nazwano jedną z cieszyńskich ulic). W 1876 r. planowano przeprowadzić jego rozbudowę. W 1889 r. (niektóre źródła podają rok 1888) zbudowany nowy, obszerniejszy gmach po przeciwnej stronie, czyli obecnej ul. Dworcowej, stary budynek posłużył za biura dla jednego z wydziałów Kolei Koszycko-Bogumińskiej oraz za Konsum Genossenschaft der Angestellten der k.k.priv K.- O. (alter Bahnhof). W 1962 r. został wyburzony, a na jego miejscu powstał dworzec rozrządowy. 187 Sibica W 1867 r. we wrześniu z ranka na zamku padły strzały z moździerzy. Sygnalizowały one rozpoczęcie prac związanych z budową kolei. Pierwotny numer konskrypcyjny 9 dla Saskiej Kępy, po przyłączeniu do Cieszyna otrzymał nowy numer konskrypcyjny 187. 1884 r. skarżono się na wysokie stawki omnibusu, który wyjeżdżał spod dworca. Kiedyś kwoty były podyktowane opłatą wjazdową do miasta, czyli mytem, ale w 1884 tej opłaty już nie pobierano a cena pozostawała cały czas taka sama. Dlatego ludność woli iść piechotą po zakurzonych ulicach. Kiedy wybudowano kolej koszycko-bogumińską planowano ten odcinek nazwać Hohenegger-Bahn. Jedyny ślad jaki pozostał to W styczniu 1889 r. została ogłoszona publiczna licytacja umeblowania starej restauracji dworcowej. 1864 Nadzieja poprowadzenia koleji żelaznej około Cieszyna do Węgier zdaje się być bliską spełnienia. Plany już są wypra- cowane. Jak wiadomo, już wprzód przedsiębiorcy belgijscy Ri- chć i Fiennez ułożyli plan tej kolei. Dnia 3 bm. zaś przybyli in- żynierowie rządowi dla rozpoznania owego planu. Zdaniem tych- że, budowa projektowanej kolei nie natrafia na trudności tech. niczne, a w porównaniu będzie mniej kosztować niż inne koleje. Osobliwie dogodną jest przestrzeń od Bogumina aż do Jabłon- kowa. Rządowi inżynierowie porobili jednak niektóre zmiany w pierwotnym planie. Mianowicie spojenie nowej kolei z koleją pół- nocna nie ma być w Dziecimorowicacb, ale pod Boguminem. Ztam- tąd ma ona iść przez okolicę, gdzie się znajdująjkopalnie węgla: Rychwałd, Porębę, Orłowa, Dąbrową. Na linji wzdłuż Śląska wy- znaczone są następujące stacje: Bogumin, Karwina, Cieszyn, Trze- niec. Jabłonków. Z Karwinej wytkniętą jest linja po lewym brze- gu Olzy aż do Cieszyna. Tu ma iść przez Brandys około teraź- niejszej pływalni, i przez przedmieście Saską Kępę około trzech myt (rogatek). Tu też po lewej stronie węgierskiej drogi ma sta- nąć kolejec, którego bliskość dla miasta jest wielce ważną. Da- lej pod Baliną przejdzie kolśj przez Olzę, i po tym brzegu po- prowadzoną będzie do Trzeńca. Co się tyczy gwarancji czynszów, to już takową ministerstwo miało przychylnie załatwić, i potrze- ba jedynie jeszcze przyzwolenia rady państwa, której projekt tej kolei na przyszłćm zebraniu będzie przedłożony. 1866 Dnia 22. bm. przybył arcyksiążę Henryk do Cieszyna. — — W tych dniach wytyczyli już miernicy miejsca około Cieszyna dla kolei budować się mającej od Bogumina do Węgier. W Cieszynie przerżnie ona prawie drogę przy trzech mytach na Saskiej Kępie. Wrzesień 1868 — W poniedziałek przybył po pierwszy raz parowóz „Salamander" do Cieszyna. Szyny kolejowe położone są już aż do trzech myt. ul. Jabłonkowska (Jablunkovská) więcej zdjęć (167) Pierwotnie nazywana była ul. Węgierską, gdyż zmierzała na Węgry. Budowana była w latach 1794-1802. Była również częścią tzw. Szlaku bursztynowego. W 1847 r. droga ta jako państwowa została przemianowana na ul. Jabłonkowską (miasto na Śląsku Cieszyńskim w bliskości granicy z ówczesnymi Węgrami dziś Słowacją). Droga była 9,5 m szeroka i obsadzona drzewami, a równolegle do niej prowadziła droga dla pędzonego bydła. W 1880 r. drzewa rosnące wzdłuż drogi zostały połamane wyniku wichury, która niszczyła i zrywała dachy budynków w całym Cieszynie. W 1929 r. została wyasfaltowana i rozszerzona w odcinku 2 km, w 1930 wykonano chodniki, zaś w 1933 r. (dotację przyznano w listopadzie) skanalizowana przez firmę Wicherka za 170 tys. Kcz. Inwestycja ta została pokryta ze środków Czeskiego Cieszyna i Sibicy. Początkiem 1932 r. układano rury w celu podłączenia Sibicy do sieci wodociągowej Czeskiego Cieszyna. Jednak z powodu mroźnej pogody musiano przerwać prace ziemne. Wznowione zostały dopiero z odwilżą w połowie marca. Koszt całkowity wyniósł 190 tys. kcz. Aż do czasów współczesnych nazwa nie uległa zmianie. Droga miała powstać w 1798 r. Rozbudowana została w 1868 r., w celu doprowadzenia odpowiedniej drogi do przyszłego dworca kolejowego. W 1883 r. odnowiono chodnik do dworca kolejowego. W 1902 r. droga do Sibicy była walcowana parowym walcem o masie 140 metercentnarów. W marcu 1929 r. zainstalowano ręczną stację paliwa w bliskości przejścia podziemnego (Demeloch), która należała do firmy Szumperka. Przy Demellochu miał być transformator. |