Geograf Bawarski w 845 roku wymienia 20 grodów plemienia Dziadoszan, a wśród nich gród Cobena (Chobienia). Kolejne udokumentowane wzmianki o grodzie na lewym brzegu Odry, pochodzą z 1209 i 1238. Pierwszą murowana budowlę obronną w stylu późnogotyckim wzniesiono na miejscu dzisiejszej około XIV w.
Prawdopodobnie w XVI w. została zburzona i w 1583 postawiono zamek renesansowy z inicjatywy ówczesnego właściciela Georga von Kottwitza. Kolejnej rozbudowy w pierwszej połowie XVII w. dokonał Leonhard von Kottwitz. W XVIII w. nastąpiła modernizacja, której dokonał Carl Sigismund von Gellhorn. Ponownej modernizacji dokonano w 1905. Ostatnim prywatnym właścicielem pałacu przed upaństwowieniem w okresie międzywojennym był Wolfgang von Saurma. W czasie działań wojennych w 1945 został uszkodzony i pozostaje nieodbudowany.
Zamek powstał na planie prostokąta, dwukondygnacyjne skrzydła otaczają wewnętrzny dziedziniec, do którego prowadzi sień przejazdowa pod prostokątna basztą w skrzydle zachodnim. Pozostałe trzy koliste baszty umieszczono na narożach. Najstarszą częścią są piwnice w północno-zachodnim skrzydle. Pierwotnie był otoczony fosą z wodą. Wnętrza jedno i dwutraktowe przesklepione na parterze sklepieniem kolebkowym z lunetkami. Zachował się także odkryty w 1905 malowany strop z 1583 przedstawiający herby rodowe, renesansowe i barokowe portale, renesansowe kamienne obramienia okien, oraz fragmenty dekoracji stiukowej. W murach zamku gościło wielu wspaniałych gości. Tu w 1611 Leonhard von Kottwitz urządził wesele Johannowi Heermannowi, jednemu z najwybitniejszych twórców ewangelickich.
W 1759 król pruski Fryderyk II Wielki odwiedził tu swoich żołnierzy leczących rany po bitwie pod Kunowicami. Próbując podnieść ich na duchu wypowiedział słowa: „Mówię wam moi dzielni żołnierze, że może nas rozdzielić tylko śmierć...” Obraz przypominający to zdarzenie pod tytułem „Przemowa króla Fryderyka Wielkiego w Chobieni” wisi dziś w Muzeum Sztuki w Düsseldorfie.