Oddział posiadał przystań rzeczną, powstałą na prawym brzegu Białej Przemszy, na południe od osiedla Juliusz, tuż obok stacji pomp wody przemysłowej dla kopalni „Juliusz”.
W sprawozdaniu z działalności za okres od kwietnia 1932 do marca 1933 umieszczono informację, że oddział: „Posiada bardzo dobrze zagospodarowaną przystań nad Białą Przemszą, z której w sezonie korzysta liczna przyjezdna publiczność nawet z dalszych okolic. Tabor rzeczny składa się z 9 kajaków i 11 ślizgowców.
Na terenie przystani istniał także parterowy pawilon noclegowy dla grup wycieczkowych. Na brzegu rzeki wzniesiono zamykane kabiny (przebieralnie). W centralnym punkcie znajdował się basen „portowy” ze specjalnie umocnionym nabrzeżem – stąd odpływały kajaki w kierunku rzeki.
Były także podesty do tańca i ławki dla publiczności. Jedną z atrakcji stanowiła lina rozpięta nad rzeką – gdzie na specjalnym, trzymanym oburącz wózku można było przejechać na przeciwległy brzeg.
Częściowo wykorzystano tekst Artura Ptasińskiego.