W Kotorzu Małym na posesji państwa Świtała znajduje się kapliczka poświęcona Matce Bożej i św. Florianowi. Data jej powstania nie jest znana. Prawdopodobnie zbudowano ją po pożarze w 1903 r., który strawił prawie wszystkie zabudowania kotorskie. Początkowo na miejscu obecnej kapliczki postawiony był tylko słup, na którym wisiał dzwon, odlany w 1794 r. Być może kapliczka powstała, by mogła służyć jako dzwonnica, gdyż w Kotorzu Małym nie było kościoła. Do 1950 r. dzwon dzwonił trzy razy w ciągu dnia, o godz. 6.00, 12.00, 18.00. Głos dzwonu informował również mieszkańców o pożarze oraz ostrzegał przed silną burzą. Obecnie można jeszcze usłyszeć dźwięk dzwonu. Oznajmia o skonaniu mieszkańca Kotorza Małego. Jeszcze do niedawna dzwonił również w momencie wyprowadzania zwłok z domu. Odkąd przy kościele w Kotorzu Wielkim wybudowano kostnicę, dzwon dzwoni tylko raz.

W kapliczce, która zawsze jest otwarta, znajdują się cztery figury: dwie tzw. małe i dwie duże. Mniejsze to: św. Florian – patron Kotorza Małego i „mała drewniana” Matka Bo-ska. Duże figury: Serce Pana Jezusa, Matka Boska, która zo-stała przyniesiona z Częstochowy ponad sto lat temu. Figury te są przynoszone do kościoła parafialnego w Kotorzu Wiel-kim trzy razy w ciągu roku: na odpust, kiermasz oraz dożynki. Małe figurki, ze względu na ich ciężar, zabiera się na pola w czasie „Dni Krzyżowych”. W 1978 r. kapliczkę odnowiono: otynkowano, pomalowano, wstawiono nowe drzwi. Kolejny remont przeprowadzono ponownie w 2003 r. z okazji dożynek gminnych w Kotorzu Małym.

 "