starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. dolnośląskie Wrocław Ostrów Tumski pl. Katedralny Kościół św. Idziego

Lata 1990-1999 , Kościół św. Idziego, za nim katedra widziane z ul. Kanonia (datowanie niepewne).

Skomentuj zdjęcie
Lampa gazowa po przywróceniu oświetlenia gazowego na Ostrowie.(połowa lat 80-tych XXw.Zabezpieczenie nasadzonego drzewa raczej z lat 90-tych XXw.
2021-02-07 06:50:04 (5 lat temu)
do Dürgoy Marcin : Poprawiłem także datowanie innych zdjęć z tej serii.
2021-02-07 13:46:00 (5 lat temu)
labeo7
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 15 dni
Dodane: 6 lutego 2021, godz. 22:16:24
Rozmiar: 1200px x 1054px
2 pobrania
580 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia labeo7
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Kościół św. Idziego
więcej zdjęć (72)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: XIII w.
Zabytek: 6 z 26.11.1947, 28 z 25.10.1961, A/1301/28 z 19.08.2009
Najstarszy obiekt sakralny Wrocławia, zachowany w niemal niezmienionej formie, o cechach tzw. stylu przejściowego początku XIII wieku.
Historia
Kościół ufundowany przez dziekana wrocławskiej kapituły katedralnej Wiktora, w latach 20-tych XIII wieku, jako siedziba dla dwuosobowej (od 1329 r. trzyosobowej) kapituły św. Idziego, w 1359 r. włączonej do kapituły katedralnej (częste miejsce jej posiedzeń). Obecnie kościół pomocniczy dla parafii katedralnej. Wzniesiony na północ od katedry, na obszarze przyległym do wału obronnego. Pierwotna apsyda posadowiona na dawnym wale szybko osiadła i została zastąpiono obecną, trójboczną. Korpus pierwotnie zapewne 4-przęsłowy, o sklepieniu krzyżowo-żebrowym, wspartym na środkowym filarze (zachowana głowica), z wejściem przez portal w pd. ścianie nawy, łuk tęczowy dwudzielny, ostrołuczny. Z pocz. XVI w. pochodzi wczesnorenesansowy portal w pd. ścianie prezbiterium, obecnie zamurowany. Kościół kilkakrotnie przebudowywano w XVII i XVIII wieku, poważny remont wykonano 1603 roku oraz po pożarach w 1633 i 1759 r., kiedy to nawa otrzymała barokowe sklepienie kolebkowe z lunetami a elewacje otynkowano. W latach 1952-53 oraz 1969-70 prowadzono prace badawcze i restauracyjne pod kier. Marcina Bukowskiego, Tadeusza Kozaczewskiego, Edmunda Małachowicza (m. in. zbicie tynków, rekonstrukcję tęczy i fryzów). Podczas ostatniego remontu w 2009 r. zastąpiono większość oryginalnych detali kopiami.
Opis
Świątynia późnoromańska, ceglana, salowa. Nawa dwuprzęsłowa, na osi prezbiterium filar podtrzymujący dwudzielny łuk tęczowy, prezbiterium wyodrębnione, jednoprzęsłowe, zamknięte trójboczną apsydą. Kościół opięty przyporami, na elewacjach fryz arkadkowy. Dachy dwuspadowe, nad nawą barokowa sygnaturka. Wejście w pd. ścianie nawy przez romański portal schodkowy, z kolumnami w ościeżach. Od pn. przylega zakrystia. Sklepienie nawy kolebkowe z lunetami, w prezbiterium krzyżowo-żebrowe. We wnętrzu gotyckie nagrobki inskrypcyjne z lat 1462-1498 oraz dwa barokowe epitafia heraldyczno-inskrypcyjne, po 1662 i po 1695 roku. Zabytek dostępny. Możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym lub w niedzielę podczas mszy św. o godz. 10.00.
Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 19-10-2015 r.
Źródło: (CC BY-NC-ND 3.0)
pl. Katedralny
więcej zdjęć (2543)
Dawniej: Dom Platz
Plac powstał w miejscu zasypanego koryta odnogi Odry w roku 1824.
b/h/