Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. łódzkie › Łódź › Stary Widzew › ul. Kopcińskiego Stefana, dr › Centrum Biznesu N&R Aviator › Lotnicze Warsztaty Doświadczalne |
Lata 1945-1949 , W biurze konstrukcyjnym LWD. Przy "kulmanie"
Skomentuj zdjęcie
cracusiac
 Kiedyś używało się takiego sprzętu. 2021-02-12 14:03:56 (5 lat temu)
do cracusiac: Do dziś mamy w domu, teraz już tylko jako wspomnienie i w charakterze dekoracji ;-) 2021-02-12 14:07:36 (5 lat temu)
cracusiac
+1 głosów:1 do ZPKSoft: Też był domu, jakiś starą niemiecka robota, mahoń, dąb, mosiężne elementy. Do tego różne komplety grafionow, skalowek obowiązkowo suwak logarytmiczny, tablice matematyczne. Szczotow już nie używałem, miałem za to "kreciolka". 2021-02-12 14:18:07 (5 lat temu)
Sala rysunku technicznego w moim techniukum była wyposażona w takie stoły kreślarskie. 2021-02-12 14:31:54 (5 lat temu)
do cracusiac: Nasz model, już nieco nowocześniejszy i na dodatek przerobiony przez Pawła na fotce ze zlotu . 2021-02-12 16:17:14 (5 lat temu)
do ZPKSoft: Taki sam lub podobny używałem podczas nauki rysunku technicznego na PK. 2021-02-12 16:44:10 (5 lat temu)
Jarosław Dubowski
+1 głosów:1 do ZPKSoft: To już nówka sztuka (NRD?) w porównaniu z widocznym zabytkiem. Tak się złożyło że że pierwsza moja praca po studiach była w pewnym Biurze Projektów, gdzie takich desek stało grubo ponad setka, a ileś tam zdemontowanych prostowodów walało się po kątach. Działała też komórka PTTK, w ramach której kolega z pracy na Stożek zaniósł w plecaku taki okrągły żeliwny ciężarek, skarżąc się że Małżonka za dużo wałówki mu spakowała. Oczywiście ów "gewicht" włożyli mu do plecaka specyficznie dowcipni koledzy ;) 2021-02-12 22:07:07 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 marzec
16 lat 1 miesiąc 24 dni |
Dodane: 12 lutego 2021, godz. 14:00:30
Rozmiar: 2500px x 1778px
4 pobrania 794 odsłony 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zeto
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
zakłady przemysłowe
|
Lotnicze Warsztaty Doświadczalne
więcej zdjęć (9)
Zbudowano: 1945
Zlikwidowano: 1950
Lotnicze Warsztaty Doświadczalne (LWD) (1945–1950) – pierwsze powojenne biuro i wytwórnia konstrukcji lotniczych powstałe w Lublinie, a po kilku miesiącach przeniesione do Łodzi, gdzie funkcjonowały do końca swego istnienia. Odegrało fundamentalną rolę w reaktywacji polskiej myśli lotniczej po II wojnie światowej. Ich powstanie i działalność jest nierozerwalnie związane z postacią inż. Tadeusza Sołtyka.
Historia
Lotnicze Warsztaty Doświadczalne formalnie powstały w Lublinie w 1945 r. gdzie skupiły przebywających tam, ocalałych po wojnie i okupacji inżynierów i techników przedwojennych Polskich Zakładów Lotniczych. Około połowy 1945 r. warsztaty zostały przeniesione do Łodzi, do hal po fabryce mebli i stolarki budowlanej znajdujących się przy obecnej ul. S. Kopcińskiego 56. Na zapleczu od strony wschodniej (za dzisiejszą ul. Wydawniczą) było miejsce na niewielkie pole wzlotów. W tym czasie ich dyrektorem był inż. Józef Sułkowski.
W Łodzi szefem biura konstrukcyjnego został inż. Tadeusz Sołtyk, który w 1946 r. został mianowany dyrektorem LWD. Ze względu na podstawowy zespół inżynierski, w tym osobę inż. T. Sołtyka, po II wojnie światowej LWD stały się pierwszym kontynuatorem działalności przedwojennych Państwowych Zakładów Lotniczych.
Tu zaprojektowano pierwsze powojenne polskie samoloty: dyspozycyjny LWD Szpak i aeroklubowy LWD Żak. Oba powstały w Łodzi, w krótkich seriach. Ponoć zamówienie na ten pierwszy samolot ze strony wysłannika szefa sztabu Dowództwa Lotnictwa Wojska Polskiego, gen. Aleksandra Romeyki brzmiało: „samolot który byłby lepszy od dotychczasowych”, na co inż. Sołtyk miał odpowiedzieć równie krótko: „dobrze” i tak powstał „Szpak”.
Pierwszy oficjalny oblot samolotu (absolutnie pierwszy w październiku, ale podczas tego lotu i lądowania złamało się podwozie) zaprojektowanego i wykonanego w LWD – Szpak-2 – miał miejsce 6 listopada 1945 r. na lotnisku Lublinek, wykonany przez por. pil. Antoniego Szymańskiego.
Samoloty wyprodukowane przez LWD
LWD Szpak
LWD Żak
LWD Junak
LWD Zuch
LWD Miś
LWD Żuraw
Autorzy:
Źródło:
Historia
Lotnicze Warsztaty Doświadczalne formalnie powstały w Lublinie w 1945 r. gdzie skupiły przebywających tam, ocalałych po wojnie i okupacji inżynierów i techników przedwojennych Polskich Zakładów Lotniczych. Około połowy 1945 r. warsztaty zostały przeniesione do Łodzi, do hal po fabryce mebli i stolarki budowlanej znajdujących się przy obecnej ul. S. Kopcińskiego 56. Na zapleczu od strony wschodniej (za dzisiejszą ul. Wydawniczą) było miejsce na niewielkie pole wzlotów. W tym czasie ich dyrektorem był inż. Józef Sułkowski.
W Łodzi szefem biura konstrukcyjnego został inż. Tadeusz Sołtyk, który w 1946 r. został mianowany dyrektorem LWD. Ze względu na podstawowy zespół inżynierski, w tym osobę inż. T. Sołtyka, po II wojnie światowej LWD stały się pierwszym kontynuatorem działalności przedwojennych Państwowych Zakładów Lotniczych.
Tu zaprojektowano pierwsze powojenne polskie samoloty: dyspozycyjny LWD Szpak i aeroklubowy LWD Żak. Oba powstały w Łodzi, w krótkich seriach. Ponoć zamówienie na ten pierwszy samolot ze strony wysłannika szefa sztabu Dowództwa Lotnictwa Wojska Polskiego, gen. Aleksandra Romeyki brzmiało: „samolot który byłby lepszy od dotychczasowych”, na co inż. Sołtyk miał odpowiedzieć równie krótko: „dobrze” i tak powstał „Szpak”.
Pierwszy oficjalny oblot samolotu (absolutnie pierwszy w październiku, ale podczas tego lotu i lądowania złamało się podwozie) zaprojektowanego i wykonanego w LWD – Szpak-2 – miał miejsce 6 listopada 1945 r. na lotnisku Lublinek, wykonany przez por. pil. Antoniego Szymańskiego.
Samoloty wyprodukowane przez LWD
LWD Szpak
LWD Żak
LWD Junak
LWD Zuch
LWD Miś
LWD Żuraw
Autorzy:
Źródło:
ul. Kopcińskiego Stefana, dr
więcej zdjęć (318)
Dawniej: Zagajnikowa
Ulica doktora Stefana Kopcińskiego w Łodzi - łódzka ulica, będąca jedną z ważniejszych arterii komunikacyjnych w mieście, o długości niespełna 2 km, posiadająca 60 numerów parzystych i 93 nieparzyste, stanowiąca fragment drogi krajowej nr 14.
Na planach miasta z II połowy XIX w. w miejscu dzisiejszej ul. Kopcińskiego widnieje ul. Zagajnikowa oraz ul. Podzagajnikowa (lub Podzagajna). W latach 1915-1918 oficjalnie zwana jako An der Schonung (choć nazwa ta w niemieckich publikacjach funkcjonowała już w 1893). W 1918 otrzymała polską nazwę - Zagajnikowa I. W 1936 nazwana ulicą dr. Stefana Kopcińskiego. W czasie okupacji (w latach 1940-1945) znów pod niemiecką nazwą - Wilhelm Gustloff Strasse. Po II wojnie światowej przywrócono wcześniejszą nazwę, która zachowała się do dziś.
Ulica Kopcińskiego rozpoczyna się od Ronda Solidarności (dawniej Ronda Ludwika Waryńskiego) jako przedłużenie al. Grzegorza Palki (dawniej początkowego fragmentu ul. Strykowskiej). Biegnie południkowo w stronę południową. Posiada dwie jezdnie o bitumicznych nawierzchniach, przedzielone pasem zieleni (na którym, na odcinku pomiędzy ul. Narutowicza i al. Piłsudskiego, znajdują się tory tramwajowe). Krzyżuje się z 5 ulicami. Na wysokości ok. 1,1 - 1,3 km od swego początku poprowadzona jest wiaduktem nad torami linii kolejowych nr 17 i 458 i nad ul. J. Tuwima. Kończy się skrzyżowaniem z al. marsz. Józefa Piłsudskiego. Na przedłużeniu ul. Kopcińskiego występuje al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza.
Źródło:
Na planach miasta z II połowy XIX w. w miejscu dzisiejszej ul. Kopcińskiego widnieje ul. Zagajnikowa oraz ul. Podzagajnikowa (lub Podzagajna). W latach 1915-1918 oficjalnie zwana jako An der Schonung (choć nazwa ta w niemieckich publikacjach funkcjonowała już w 1893). W 1918 otrzymała polską nazwę - Zagajnikowa I. W 1936 nazwana ulicą dr. Stefana Kopcińskiego. W czasie okupacji (w latach 1940-1945) znów pod niemiecką nazwą - Wilhelm Gustloff Strasse. Po II wojnie światowej przywrócono wcześniejszą nazwę, która zachowała się do dziś.
Ulica Kopcińskiego rozpoczyna się od Ronda Solidarności (dawniej Ronda Ludwika Waryńskiego) jako przedłużenie al. Grzegorza Palki (dawniej początkowego fragmentu ul. Strykowskiej). Biegnie południkowo w stronę południową. Posiada dwie jezdnie o bitumicznych nawierzchniach, przedzielone pasem zieleni (na którym, na odcinku pomiędzy ul. Narutowicza i al. Piłsudskiego, znajdują się tory tramwajowe). Krzyżuje się z 5 ulicami. Na wysokości ok. 1,1 - 1,3 km od swego początku poprowadzona jest wiaduktem nad torami linii kolejowych nr 17 i 458 i nad ul. J. Tuwima. Kończy się skrzyżowaniem z al. marsz. Józefa Piłsudskiego. Na przedłużeniu ul. Kopcińskiego występuje al. marsz. Edwarda Śmigłego-Rydza.
Źródło: