Wczesnogotycki kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Antoniego jest budowlą jednonawową z wydłużonym prezbiterium. Jego obecna nawa północna to dawne oratorium Klarysek. Barokowy wystrój fasady świątyni pochodzi z końca XVIII w. Kontrastuje z nim późnogotycka wieża dawnego oratorium, wzniesiona w XV w. (jej górną kondygnację dobudowano na początku XVII w.). Prezbiterium nakryte jest wczesnogotyckim sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Pseudogotyckie sklepienie nawy głównej założono w latach 1930-32; nawa boczna przykryta jest sklepieniem kolebkowo-krzyżowym z ok. 1614 r. Wyposażenie wnętrza przeważnie barokowe i rokokowe z 2. poł. XVIII w. W ołtarzu głównym znajduje się otoczony czcią wiernych obraz Matki Boskiej Pocieszenia z początku XVII w. W 1997 r. papież Jan Paweł II dokonał koronacji obrazu koronami papieskimi. Na ołtarzu w nawie północnej spoczywa skrzyniowy relikwiarz błogosławionej Jolenty, wykonany przed 1892 r. przez Gabriela Hermelinga z Kolonii.

Za: