Park o powierzchni 25,4 ha położony pomiędzy ulicami Kondratowicza, Chodecką, Wyszogrodzką i ciągiem pieszym będącym przedłużeniem ulicy Łabiszyńskiej.



Jedno z większych założeń parkowych Warszawy. Park powstał w latach 1976-1978, wg projektu inż. Stefanii Traczyńskiej, na terenie dawnych upraw rolnych i ogrodniczych, jako obiekt zaspokajający potrzeby mieszkańców tej części stolicy na różnorodne formy wypoczynku. Na terenie parku znajdują się akweny wodne o łącznej powierzchni 0,7 ha, dwa place zabaw, boiska sportowe (m.in. do koszykówki, siatkówki i piłki nożnej), trzy górki saneczkowe, stoły do tenisa stołowego.

Modernizowany od roku 1998; w ramach modernizacji zrealizowano uzupełnienia nasadzeń drzew i krzewów oraz Ogród Zabaw Dziecięcych i oświetlenie.

Ponadto zrealizowano I etap prac związanych z modernizacją pasażu biegnącego wzdłuż ulicy Kondratowicza, łączącego ul. Chodecką z przedłużeniem ul. Poborzańskiej. Przeprowadzono remont części schodów parkowych, wymianę nawierzchni pasażu w rejonie głównej osi parkowej oraz wykonano doświetlenie tej części parku.

Osiedle mieszkaniowe w dzielnicy Targówek. W Miejskim Systemie Informacyjnym osiedle podzielone jest na Bródno (wschodnia część osiedla z terenami przyległymi do kolei) i Bródno - Podgrodzie (zachodnia część osiedla z Lasem Bródnowskim i CH Targówek sąsiadującym z CH M1 Marki). Nazwa pochodzi od wsi Bródno (Stare i Nowe) na terenach którego w latach 70-tych XX w. powstało duże osiedle mieszkaniowe. W okresie międzywojenny zachodnia część Bródna leżąca bliżej Kolei Nadwiślańskiej zwana Nowe Bródno należała do Warszawy, linia graniczna to rejon dzisiejszej ulicy Bolesławickiej. Wieś Stare Bródno leżące na wschód od Nowego przyłączono do stolicy w roku 1951. Obecne Bródno ukształtowało się w latach 70-tych budując tu osiedle mieszkaniowe. Na osiedlu przeważa zabudowa średniowysoka i wysoka bloków mieszkalnych tamtych lat z nielicznymi blokami dostawianymi współcześnie jedynie w części dawnego Nowego Bródna blokowiska przemieszały się z nielicznymi budowlami z reguły murowanymi które przetrwały okres walk wyzwoleńczych II wojny światowej. Dzisiaj Bródno kojarzone jest z Cmentarzem Bródnowskim choć jego główne wejście znajduje się od Targówka Mieszkaniowego, Szpitalem Bródnowskim przy ul.Kondratowicza wybudowanym w latach 1980-84 i Centrum Handlowym Głębocka wybudowanym na obrzeżach osiedla .

Powstała w 2002 roku w wyniku nowego podziału administracyjnego Warszawy, położona jest na prawym brzegu Wisły. Zajmuje tereny o powierzchni 2437 ha, tj.5 procent powierzchni całej Warszawy.
W naturalny sposób dzielnica dzieli się cztery części - osiedla, obszary urbanistyczne ukształtowane historycznie i współcześnie:
Targówek Fabryczny zwany też Przemysłowy to część dzielnicy o charakterze przemysłowym i magazynowo - logistycznym. Inne historyczne i współczesne używane nazwy w tej części dzielnicy to Elsnerów i Utrata.
Bródno, osiedle o charakterze mieszkaniowym, inne historyczne nazwy w tej części to Nowe Bródno i Stare Bródno część Starego Bródna zwana też jest Bródno-Podgrodzie.
Targówek zwane też Targówek Mieszkaniowy, osiedle o charakterze mieszkaniowym.
Zacisze osiedle o niskiej zabudowie jednorodzinnej, inne historyczne nazwy w tej części dzielnicy to Lewinów.
Mieszka tutaj ponad 125 tysięcy osób. Teren położony w obrębie: linia kolejowa Warszawa-Legionowo ze stacją Warszawa-Praga od rozjazdu przy ul. Strażackiej i ul. Gwarków do stacji Warszawa-Toruńska (fragmentarycznie wzdłuż ul. Gwarków, ul. Zabranieckiej, ul. Naczelnikowskiej, ul. Plantowej), Trasa Toruńska, wschodnia granica miasta (z gminami Marki i Ząbki – fragmentarycznie wzdłuż ul. Klamrowej), bocznica kolejowa na zachód od Praskiej Giełdy Spożywczej, zachodnia granica łąk, ul. Skorpiona w linii prostej do torów kolejowych.