Wzniesiony w 1889-91 wg proj. R. Pluddemanna na posesji o średniow. rodowodzie, 3-kondygnacyjny narożny budynek na planie litery „E”, z 2 niewielkimi dziedzińcami wewn. rozdzielonymi ryzalitem klatki schodowej i 2 skrajnymi ryzalitami pozornymi, otrzymał malowniczo rozczłonkowaną bryłę, przeznaczoną do oglądania z wąskich uliczek. Wnętrza mają układ 2-traktowy z korytarzem. Piaskowcowe, boniowane elewacje o asymetrycznej kompozycji zostały urozmaicone wykuszami, lukarnami, szczytami wieńczącymi ryzality i wieżyczką. W zwieńczeniu szczytu pn. umieszczono płycinę z autografem R. Pluddemanna. Bogata dekoracja wykorzystuje trójkątne naczółki okienne, ornamenty okuciowe, rauty, kaboszony, muszle, woluty i obeliski. Architektura utrzymana w formach neorenesansu pn. odwołuje się do tradycji mieszczańskiej bankowości okresu renesansu. W 1932 przebudowano poddasze, zastępując lukarny nad fasadą długą mansardą.