Pierwszy kościół w Czułczycach według miejscowej tradycji ufundował Władysław Jagiełło. Parafia została erygowana (powtórnie?) w 2. połowie XV wieku lub początku XVI wieku, prawdopodobnie przez Smoków-Ślepowronów. Kościół był wzmiankowany w XVI wieku i na początku XVII wieku (istniał w 1604). Kolejne wybudowano po 1637 i około 1714.  Następny (dzisiejsza kaplica) powstał w 1764 z fundacji Eleonory Wilskiej, starościny czułczyckiej (?) i staraniem proboszcza ks. Szymona Dolińskiego. Został benedykowany w 1768, konsekrowany w 1832. Był restaurowany w latach 1880 - 1883 i w 1973. Od 1945 pełni funkcję kaplicy cmentarnej, część wystroju przeniesiono wówczas do nowego kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Rocha (dawnej cerkwi prawosławnej). Budynek jest orientowany, drewniany (najstarszy tego typu w obecnym powiecie chełmskim), konstrukcji zrębowej. Na zewnątrz oszalowany i wzmocniony lisicami. Nawa w planie zbliżona jest do kwadratu, z kwadratową kruchtą od zachodu. Prezbiterium jest węższe, prostokątne, zamknięte trójbocznie. Po jego bokach znajdują się dwie prostokątne zakrystie (tę od południa zamieniono na przedsionek). Na zewnątrz elewacje obiegają profilowane gzymsy: cokołowy i wieńczący. Dach nad nawą jest dwuspadowy, z ażurową sygnaturką zwieńczoną cebulastym hełmem, nad prezbiterium nieco niższy, wielospadowy, Wszystkie kryte blachą (pierwotnie gontem). Wewnątrz budynek nakryty jest płaskimi stropami. Otwór tęczowy zamknięty półkoliście, ozdobnie wycinany na osi. Późnobarokowy chór muzyczny wsparty jest na dwóch profilowanych słupach. Jego parapet zdobi dekoracja snycerska o motywach zwisów kwiatowych i girland. Na osi znajduje się drewniany kartusz z herbami Krzywda Rzewuskich i Pilawa Potockich, po bokach dwa kartusze z herbami Bończa Kunickich i Jastrzębiec Sługockich (wszystkie trzy zapewne Stanisława Kunickiego starosty czułczyckiego 1774). Kartusze mają bogate obramienia z panopliami, z 2. połowy XVIII wieku.  Za