To zbudowany w latach 60, budynek domu turysty Miramar. Stoi przy ulicy Zamkowa Góra, obecnie w ruinie.

do PAX: Dziękuję :)

do PAX: Świetny budynek, szkoda.

Ha! Patrzę z sentymentem.
Mój dziadek, Paweł Klimaszewski przepracował tam 40 lat do lat dziewięćdziesiątych.
Pracowała też moja babcia, ciotki miały wyprawione swoje wesela w Miramarze.
Stale odbywały się tam różne uroczystości, imprezy np mikołajki dla dzieci (kazali mi śpiewać he he), latem stale było masę gości.
Do ośrodka PTTK przynależało też pole namiotowe (po lewej), którego pozostałości są tam do
dziś oraz, z tego co pamiętam dwa domy wczasowe z tyłu. Potem zdaje się zbudowano jeszcze kolejny.
Domy o dość niskim standardzie (pokoje wieloosobowe) ale w tamtych latach były bardzo tanie i dostępne dla wszystkich (słodka strona socjalizmu).
Obecnie są połączone dobudowanym z przodu łącznikiem i tworzą jeden budynek.
Babcia (wtedy koło 40-tki) obsługiwała recepcję z centralą telefoniczną. Takie archaiczne urządzenie ze słuchawką i opadającymi metalowymi klapkami z nr pokoju gdy ktoś chciał połączyć się z miastem. Podłączało się przewód z wtyczką do gniazda przy klapce i "Centrala słucham!", łączyło się gościa z miastem. Pokoi było wiele a linia telefoniczna jedna.

Oczywiście w Miramarze był Dancing i to z niezłym stripteazem, restauracja.
Na zdjęciu u dołu, po lewej widać okna pralni hotelowej.
Z okien rozciągała się piękna panorama, otoczenie nie było zabudowane jak teraz i tak zarośnięte.
Za ośrodkiem był pas dość gęstego lasu z bagienkami przez które trzeba było przejść żeby dostać się na plażę.
A na plaży, na kocu jadło się kanapki z pomidorem i ogórkiem, woda z sokiem z bidonu. Lodziarze nawoływali "loody, lody bambinoo!"

Teraz stoi ruina, zdewastowana przez gówniarzy i wypalona. Sprzedana 2 razy i przeznaczona do rozbiórki od lat.
Myślę, że warto ratować klasyczną już teraz architekturę budynków z lat 60-tych.
Wzory mebli z tamtych lat wracają i inspirują współczesnych projektantów, moda też.

do Kamien: Opowieść bardzo fajna ale co do lodów to chyba mała pomyłka. Regułą było nawoływanie na plaży - Lody, lody Calypso albo Lody, lody Mewa. Bambino w Trójmieście były raczej znajdywane nadzwyczaj rzadko. Ja je jadałem dopiero jak wyjechałem gdzieś w Polskę.

do Kamien: Mam wspomnienia związane z tym budynkiem. W roku 1973, w lutym korzystałem z oferty tego domu i zaliczyłem chyba ze trzy noce. Było skromnie ,ale tanio. Zresztą korzystałem tylko z noclegów, bo Trójmiasto kusiło mnie , chłopaka z prowincji swoimi atrakcjami ( w tamtym czasie ). Dochodziło się tutaj ze stacji SKM " Kamienny Potok " ( jeśli pamięć mnie nie myli ).

Datowanie do korekty - obiekt otwarto w 1963.