Kościół powstał przed 1463 r. z fundacji chorążego poznańskiego Mikołaja Tomickiego, właściciela wsi. Jego wnętrze całkowicie przebudowano w 1770 r. w stylu barokowym. Od zewnątrz zachował późnogotycką bryłę, z charakterystycznymi stromymi dachami i pokaźnymi przyporami. Wyposażenie przeważnie barokowe i rokokowe z XVII-XVIII w. W lewym ołtarzu bocznym znajduje się obraz Matki Boskiej z leżącym Dzieciątkiem, malowany na desce w 2. połowie XVI w., wzorowany na obrazie Albrechta Dürera z 1517 r. Podziw budzą dwie płyty nagrobne Mikołaja Tomickiego, zmarłego w 1478 r. fundatora kościoła. Pierwsza, o charakterze gotycko-renesansowym, ze stojącą postacią zmarłego w zbroi, została wyryta w piaskowcu zapewne na początku XVI w. Druga, brązowa płyta powstała w 1524 r., zapewne w norymberskim warsztacie Vischerów. Postać zmarłego w zbroi, z rozwianą chorągwią, przedstawiona jest tu na tle architektury. Płyta ta – ufundowana przez biskupa krakowskiego Piotra Tomickiego, syna zmarłego – uważana jest za jedno z najlepszych dzieł sztuki renesansu w Wielkopolsce.

Za: