Ostróg należy do grupy fortecznej Węgrzce. Powstał w latach 1912-13. Jest to niewielki schron do ognia czołowego, uzbrojony w dwa karabiny maszynowe, umieszczone za tarczami pancernymi w strzelnicach przeciwrykoszetowych. Zbudowano go na planie nieregularnej litery L, z wejściem i oknem od strony zapola i pojedynczą strzelnicą dla broni ręcznej w ścianie od strony drogi. Ściany wykonano z betonu, z wyjątkiem tej od zapola, która powstała z cegieł. Profilowane narożniki zewnętrzne zostały wykonane z bloków kamiennych. Konstrukcja stropodachu stalobetonowa z pokryciem blachą cynkową i darnią. Polskie materiały międzywojenne, oprócz funkcji bojowej, przypisują mu też rolę wartowni. Podstawowym jego zadaniem było zamknięcie ogniem samej szosy, lekko wznoszącej się ku granicy po płaskiej wierzchowinie wzgórza.

Uzbrojenie w roku 1914:
2 karabiny maszynowe M.7/12

Źródło: