Zespól budynków elektrowni przy ul. Lopuskiego zostal oddany do uźytku w 1910 r. Stanowil podstawe miejskiego zakladu energeticznego, w którego zasobie znajdowala sie równieź elektrownia wodna przy ul. Mlynskiej (budynek hydrofoni zachowal sie do dziś). Elektrownia glówna miala centrale pradu stalego 2 x 220 V z napedem parowym i bateria akumulatorów. Wytwarzanie pradu zapewnialy dwa kotle parowe produkciji firmy Steinmüler z Gummersbach o powierznchni grzejnej 76,3 m2, z zabudowanymi przegrzewczami o powierzchni 16,7 m2 na 11 Atm. nadcićnienia i temperaturze 325´C. W maszynowni byly dwie podwójne maszyny parowe produkciji Hannoversche Mashinenbau A.-G. z Hanoweru z moca uźytkowa 180 KM, spreźone z generatorami pradu stalego produkcji firmy Simens-Schuckert-Werke z Berlina która wykonala równieź sieć kablowa i oświetlenie ulic.
Urzadzenia techniczne zostaly zezlomowane na końcu lat 50-tych XX, a w budynkach umieśczczono fabrike slodyczy "MARONA".