Monumentalna kamienica (ponad 60 m długości fasady) z bogato zdobioną elewacją, wykuszami i wysokim dachem zbudowana w 1899 r. (świadczy o tym napis na jednym ze szczytów) wypełnia odcinek ul. Wałowej pomiędzy skrzyżowaniami z ulicami E. Goldhammera i Kupiecką. Na zamówienie Abraham Aberdama, który prowadził tutaj „dom bankowy”, zaprojektował ją Izaak Apperman, architekt wykształcony w Wiedniu i związany z Rzeszowem. Dla projektowanych przez niego budynków charakterystyczne były płytkie boniowania elewacji, podkreślone osie okienne i ornament złożony z geometrycznych form. W Tarnowie zaprojektował jeszcze m.in.: hotel Hermana i Sary Soldingerów (1904 r.) przy ul. E. Goldhammera 3, stykający się z domem przy ul Wałowej 30; dom przy ul. A. Mickiewicza 1 (z Adolfem Sandigiem w 1898 r.); czteroskrzydłowy dom Jakóba Kranzlera przy ul. Lwowskiej 4. Ten ostatni zbudowany w 1898 r. stanowi w architekturze Tarnowa jedyny przykład realizacji wielkiej kamienicy czynszowej w typie monumentalnego bloku zespolonego wokół dużego dziedzińca.